Ва рӯзи шанбеи нимаи муҳаррами сипоҳи солори алии абди аллоҳ блшкргоаҳ омаду амирро бидиду ончии рафта буд бознамуд аз корҳо ки карда буд ва бидон рафта буд .
و روز شنبه نیمه محرّم سپاه سالار علی عبد اللّه بلشکرگاه آمد و امیر را بدید و آنچه رفته بود بازنمود از کارها که کرده بود و بدان رفته بود .
Ва рӯзи чаҳоршанбеи бисту шашуми ин моҳ аз Балх нома расед бигузашта шудани ҳоҷиби бгтгини домоди сипоҳи солор ,у кўтўолӣу вилояти Тирмиз ӯ дошт ва чунон хизматҳо карда буд брўзгори амири Маҳмӯд ки брўстои ншобўри бўнсри тиФўри сипоҳи солори шоҳаншоҳёнро бигирифт ва бғзнин оварад , ва дар рӯзгори ин подшоҳи бтгинободи хизматҳои писандида намӯд бҳдиси амири Муҳамади бародари султони масъӯд , чунонкии пеши азин ёд кардаам . Ва дарин вақт чунон афтод аз қазои омада ки фавҷии тркмонони қавии бҳдўд Тирмиз омаданду бқбодён бисёр фасод карданду ғорат ,у чаҳорпои ронданд . Бгтгини ҳоҷиби сохта бо мардуми тамоми дам эшон гирифт . Аз пеши вай ба андхўд ва мила даромаданду бгтгин бтФт меронад , бҳдўди шбўрқон бадишон расед ва ҷанг пайвастанд аз чоштгоҳ то бгоҳ ду намоз , ва корӣ рафт сахти бнирў ва бисёр мардум кушта шуд бештар аз тркмонон , ва он мхозили бохр ҳазимат шуданду роҳ биёбон гирифтанд . Ва бгтгин бидам рафт , хосгонш гуфтанд : хасмон зада ва кӯфта бигурехтанд , бидам рафтан хатост . Фармони набард ки аҷали омада буд ,у танӣ чандро аз муборизтар хасмон дарёфту бози ҷанг сахт шуд , ки гурехтагони ҷонро мезаданд ; бгтгин дар саворӣ расед аз эшон , хост ки ӯро бузанд , хештанро аз зини бардошти миёни зираи пеши зҳорш пайдо шуд , тркмонӣ ногоҳ тирии андохт , онҷо расед , ӯ бар ҷои боистод ва он дард мехӯрду тир берун кашид биҷаҳаду сахтӣ ва бкс нанамуд то душвор шуду бозгашт , чун бмнзл барисед ки фурӯд ояд дар миёни роҳ , сндс аз ҷнибт бикшоданд ва ӯро аз асб фурӯд гирифтанду бхўобониднд , гузашта шуду лашкар бшбўрқон омаду вайро дафн карданд ;у тркмонон чун пас аз се рӯзи хабари ин ҳодиса бишуниданд , бозомаданд . »
و روز چهارشنبه بیست و ششم این ماه از بلخ نامه رسید بگذشته شدن حاجب بگتگین داماد سپاه سالار، و کوتوالی و ولایت ترمذ او داشت و چنان خدمتها کرده بود بروزگار امیر محمود که بروستای نشابور بونصر طیفور سپاه سالار شاهنشاهیان را بگرفت و بغزنین آورد، و در روزگار این پادشاه بتگیناباد خدمتهای پسندیده نمود بحدیث امیر محمّد برادر سلطان مسعود، چنانکه پیش ازین یاد کردهام. و درین وقت چنان افتاد از قضای آمده که فوجی ترکمانان قوی بحدود ترمذ آمدند و بقبادیان بسیار فساد کردند و غارت، و چهارپای راندند . بگتگین حاجب ساخته با مردم تمام دم ایشان گرفت. از پیش وی به اندخود و میله درآمدند و بگتگین بتفت میراند، بحدود شبورقان بدیشان رسید و جنگ پیوستند از چاشتگاه تا بگاه دو نماز، و کاری رفت سخت بنیرو و بسیار مردم کشته شد بیشتر از ترکمانان، و آن مخاذیل بآخر هزیمت شدند و راه بیابان گرفتند. و بگتگین بدم رفت، خاصّگانش گفتند: خصمان زده و کوفته بگریختند، بدم رفتن خطاست. فرمان نبرد که اجل آمده بود، و تنی چند را از مبارزتر خصمان دریافت و باز جنگ سخت شد، که گریختگان جان را میزدند ؛ بگتگین در سواری رسید از ایشان، خواست که او را بزند، خویشتن را از زین برداشت میان زره پیش زهارش پیدا شد، ترکمانی ناگاه تیری انداخت، آنجا رسید، او بر جای بایستاد و آن درد میخورد و تیر بیرون کشید بجهد و سختی و بکس ننمود تا دشوار شد و بازگشت، چون بمنزل برسید که فرود آید در میان راه، سندس از جنیبت بگشادند و او را از اسب فرود گرفتند و بخوابانیدند، گذشته شد و لشکر بشبورقان آمد و وی را دفن کردند؛ و ترکمانان چون پس از سه روز خبر این حادثه بشنیدند، بازآمدند.»
Амир , разии аллоҳи анҳу , бад-ӣни хабар ғамнок шуд ки бгтгини солории нек буд , дар вақти сипоҳи солори алии убайди аллоҳро бихонад ва ин ҳоли бозронд ; алӣ гуфт : ҷони ҳамаи бандагони фидои хизмати бод , ҳар чанд хоҷа бузург онҷост , Тухористону гўзгонон то лаби об холӣ монад аз солорӣ , ночори солорӣ бибояд бо лашкарии қавӣ . Амир гуфт :
امیر، رضی اللّه عنه، بدین خبر غمناک شد که بگتگین سالاری نیک بود، در وقت سپاه سالار علی عبید اللّه را بخواند و این حال بازراند؛ علی گفت: جان همه بندگان فدای خدمت باد، هر چند خواجه بزرگ آنجاست، تخارستان و گوزگانان تا لب آب خالی ماند از سالاری، ناچار سالاری بباید با لشکری قوی. امیر گفت:
« сипоҳи солорро бибояд рафту гузар бар муфсидони сорибонони танг бояд кард , бо лашкарӣ , ва эшонро бимолиду сӯй Балх рафт . » гуфт : фармон бурдорам , кӣ мебояд рафт ? гуфт :
«سپاه سالار را بباید رفت و گذر بر مفسدان ساربانان تنگ باید کرد، با لشکری، و ایشان را بمالید و سوی بلخ رفت.» گفت: فرمان بردارم، کی میباید رفت؟ گفت:
Пас фардо , ки чунин хабарӣ муҳим расед , зуд бояд рафт . Алӣ гуфт : чунин кунам ,у замин бӯса доду бозгашт ; ва он мардум ки бо вай номзад буданд ва дарин ҳафта омада буданд , боз номзад шуданд , рӯзи одинаи бисту ҳаштуми моҳи муҳаррам бхдмт омаду амирро бидиду сӯй гўзгонон рафт . Ва хоҷаи бўнсри бўсҳли ҳамадонии дабирро бФрмони олӣ номзад кард бсоҳб буридӣ лашкар бо сипоҳи солор ва бирафт . Ва алии он хизмати некӯи басари барад , ки мардӣ бо эҳтиёт буду лашкари сахт некӯ кашидӣ ,у сорибононро бтоът овараду мўозътҳои ниҳоди пас сӯй Балх кашиду ҳишматӣ бузург афтод .
پس فردا، که چنین خبری مهمّ رسید، زود باید رفت. علی گفت: چنین کنم، و زمین بوسه داد و بازگشت؛ و آن مردم که با وی نامزد بودند و درین هفته آمده بودند، باز نامزد شدند، روز آدینه بیست و هشتم ماه محرّم بخدمت آمد و امیر را بدید و سوی گوزگانان رفت. و خواجه بونصر بوسهل همدانی دبیر را بفرمان عالی نامزد کرد بصاحب بریدی لشکر با سپاه سالار و برفت. و علی آن خدمت نیکو بسر برد، که مردی با احتیاط بود و لشکر سخت نیکو کشیدی، و ساربانان را بطاعت آورد و مواضعتها نهاد پس سوی بلخ کشید و حشمتی بزرگ افتاد.
Ва дигари рӯз , шанбе нома расед аз нўштгини хоссаи ходим бо ду савори мубашшир аз Марв . набишта буд ки « фавҷии тркмонон ки аз ҷониби сарахси барин ҷониб омаданд аз пеши лашкари Мансур , банда чун хабар ёфт сохта бо ғуломони хешу лашкар бтохтн рафт ва бадишон раседу ҷангӣ сахт рафт , чунонкӣ аз намози пешин то шаби бдошт , охир ҳазимат шуданд ва бар ҷониби биёбон на гунбадон бирафтанд ,у шаб савоб набӯд дар биёбон рафтан .
و دیگر روز، شنبه نامه رسید از نوشتگین خاصّه خادم با دو سوار مبشّر از مرو. نبشته بود که «فوجی ترکمانان که از جانب سرخس برین جانب آمدند از پیش لشکر منصور، بنده چون خبر یافت ساخته با غلامان خویش و لشکر بتاختن رفت و بدیشان رسید و جنگی سخت رفت، چنانکه از نماز پیشین تا شب بداشت، آخر هزیمت شدند و بر جانب بیابان نهگنبدان برفتند، و شب صواب نبود در بیابان رفتن.
Дигари рӯз чун хабар расед ки эшон нек миёна карданд , бандаи бозгашту ҳишматӣ нек биниҳод ва сарҳои куштагони қариби дивист адад бар чӯбҳо зада , ниҳоданд ибратро , ва бист ва чаҳор танро ки дар ҷанг гирифта буданд аз муборизони эшон фиристода омад то ончии рой воҷиб кунад фармӯда ояд . » амир шароб мехӯрд ки ин бишорат расед , фармуд то мубашширонро халъат васлат доданду бгрдониднду буқ ва дуҳул заданд . Ва намози дигари он рӯз дар шароб буд . Бифармуд то асиронро пеш пелон андохтанд дар пеши хаймаи бузург ,у ҳавли рӯзӣ буд ,у хабари он бадӯр ва наздик расед .
دیگر روز چون خبر رسید که ایشان نیک میانه کردند، بنده بازگشت و حشمتی نیک بنهاد و سرهای کشتگان قریب دویست عدد بر چوبها زده، نهادند عبرت را، و بیست و چهار تن را که در جنگ گرفته بودند از مبارزان ایشان فرستاده آمد تا آنچه رای واجب کند فرموده آید.» امیر شراب میخورد که این بشارت رسید، فرمود تا مبشّران را خلعت وصلت دادند و بگردانیدند و بوق و دهل زدند. و نماز دیگر آن روز در شراب بود. بفرمود تا اسیران را پیش پیلان انداختند در پیش خیمه بزرگ، و هول روزی بود، و خبر آن بدور و نزدیک رسید.