Ва рӯзи одинаи шаш рӯзи монда аз шаъбон нома расед аз ғазнӣн бигузашта шудани бўолқосми алии нӯкӣ , раҳмаи аллоҳи алайҳ , падари хоҷаи бўнср ки имрӯзи мушарраф мамлакатаст дар ҳумоюни рӯзгори султони муаззами абӯи алмзФри иброҳӣми ибни Носири дайни аллоҳи масъӯд , разии аллоҳи анҳуам . Ва шуғл бурид ки бўолқосм дошт , амир , разии аллоҳи анҳу , дарин ду соли бҳсини писари абди аллоҳ дабир дода буду ашрофи ғазнӣни бадали он ббўолқосм мФўз шуд , на аз хиёнатӣ ки зоҳир шуд , балки ҳусайн буридӣ бхўост ,у писари соҳиби девони рисолати амири Маҳмӯд , разии аллоҳи анҳу , буду баҳроти вазорати ин худованд карда брўзгори падар . Шарм дошт ӯро иҷобат нокардан , буридӣ бадв доду ашроф ки муҳимтар буд ббўолқосм . Ва ман ночори чунин ҳолҳо шарҳ кунам то дод меҳтарону перони ин хонадон бузург дода бошаму ҳақи ммолҳт ки бо эшон дорам бгзордаҳ .

و روز آدینه شش روز مانده از شعبان نامه رسید از غزنین بگذشته شدن‌ بوالقاسم علی نوکی، رحمة اللّه علیه، پدر خواجه بونصر که امروز مشرف مملکت‌ است در همایون روزگار سلطان معظّم ابو المظفّر ابراهیم‌ ابن ناصر دین اللّه مسعود، رضی اللّه عنهم. و شغل برید که بوالقاسم داشت، امیر، رضی اللّه عنه، درین دو سال بحسین پسر عبد اللّه دبیر داده بود و اشراف غزنین بدل آن ببوالقاسم مفوضّ شد، نه از خیانتی که ظاهر شد، بلکه حسین بریدی‌ بخواست، و پسر صاحب دیوان رسالت امیر محمود، رضی اللّه عنه، بود و بهرات وزارت این خداوند کرده بروزگار پدر. شرم داشت او را اجابت ناکردن، بریدی بدو داد و اشراف که مهم‌تر بود ببوالقاسم. و من ناچار چنین حالها شرح کنم تا داد مهتران و پیران این خاندان بزرگ داده باشم و حقّ ممالحت‌ که با ایشان دارم بگزارده.

[ бозгашти ҳазиматён ]

[بازگشت هزیمتیان‌]

Ва пас азин ҳазиматён омадан гирифтанд , ва бар ҳар роҳӣ меомаданд , шикастаи дил ва шарм зада . Ва амир фармуд то эшонро дил доданд ва ончӣ рафт бқзои бозбстнд . Ва бо мақдамони амири бмшоФҳаҳи итобҳои дурушт мекард мухолифат кардани солорро ва эшон узр май боз - намуданд . Ва аз ҳоҷиби нўштгину лўолҷии шунӯдам ки пеши хоҷа бўнср мегуфт ки вайро танҳо ду бори ҳазор ҳазор дирами зиёдат шудааст . Ва солори бгтғдӣ низ биёмаду ҳоли бмшоФҳаҳи бознамуд бо амир ва гуфт : агар мақдамон нофармонӣ накардандӣ , ҳамаи туркистонро бад-ӣни лашкар бтўонстмӣ зад . Амир гуфт : разии аллоҳи анҳу , ки моро ин ҳол муқарар гаштаасту хизмату мносҳти ту зоҳир гаштааст . Ва ғуломони сарое низ дррсиднди шикастау баста аммо бештари ҳамаи савор .

و پس ازین هزیمتیان آمدن گرفتند، و بر هر راهی می‌آمدند، شکسته دل و شرم زده‌ . و امیر فرمود تا ایشان را دل دادند و آنچه رفت بقضا بازبستند . و با مقدّمان امیر بمشافهه‌ عتابهای‌ درشت میکرد مخالفت کردن سالار را و ایشان عذر می‌باز- نمودند . و از حاجب نوشتگین و لوالجی شنودم که پیش خواجه بونصر میگفت که وی را تنها دو بار هزار هزار درم زیادت شده است‌ . و سالار بگتغدی نیز بیامد و حال بمشافهه بازنمود با امیر و گفت: اگر مقدّمان نافرمانی نکردندی، همه ترکستان را بدین لشکر بتوانستمی زد . امیر گفت: رضی اللّه عنه، که ما را این حال مقرّر گشته است و خدمت و مناصحت تو ظاهر گشته است. و غلامان‌سرایی نیز دررسیدند شکسته و بسته‌ امّا بیشتر همه سوار .

Ва ин нахусти ваҳнӣ буд бузург ки ин подшоҳро афтод . Ва пас азин ваҳн бар ваҳн буд то хотамат ки шаҳодат ёфт ва азин ҷаҳони фарибанда бо дард ва дареғ рафт , чунонкӣ шарҳ кунам ҳамаро биҷойҳои хеш , ани шоءи аллоҳи ъзу ҷл . Ва чигуна дафъ тавонистӣ кард қазои омадаро ки дар илми ғайби чунон буд ки салҷӯқиёни бад-ӣн маҳал хоҳанд расед , иФъли аллоҳи мо ишоءу иҳкми мо ирид . Ва давлати ҳамаи иттифоқ хубасту кутуби сайру ахбор бибояд хонд ки ъҷоӣбу наводир бисёраст ва бисёр бӯдааст азин гӯна , то зуди зуди забони фарои ин подшоҳи муҳташам дароз карда наёяду аҷзии бадв бозбстаҳ нашавад , ҳар чанд дарави истибдодии қавӣ буд ва хатоҳо рафтӣ дар тадбирҳо влкни он ҳама аз эзад , ъзи зикра , бояд донист ки ҳеҷ бандаи бхўиштн бад нахоҳад . Ва пас аз он ки ин ҷанги ббўд , ҳамаи ҳадис азин мегуфт ва бо оризи бўолФтҳи розӣ тнгдлӣ мекарду лашкарро менавохт ва корҳои эшон май бозҷсти хосса аз он ин қавм ки баҷанг рафта буданд ки бештар он буданд ки созу сутурон аз даст эшон бишуда буд .

و این نخست وهنی‌ بود بزرگ که این پادشاه را افتاد. و پس ازین وهن بر وهن بود تا خاتمت که شهادت یافت و ازین جهان فریبنده با درد و دریغ رفت، چنانکه شرح کنم همه را بجایهای خویش، ان شاء اللّه عزّ و جلّ‌ . و چگونه دفع توانستی کرد قضای آمده را که در علم غیب چنان بود که سلجوقیان بدین محل خواهند رسید، یَفْعَلُ اللَّهُ ما یَشاءُ و یَحْکُمُ ما یُرِیدُ . و دولت‌ همه اتّفاق خوب است و کتب سیر و اخبار بباید خواند که عجائب و نوادر بسیار است و بسیار بوده است ازین گونه، تا زود زود زبان‌فرا این پادشاه محتشم دراز کرده نیاید و عجزی بدو بازبسته نشود، هر چند درو استبدادی قوی بود و خطاها رفتی در تدبیرها ولکن آن همه از ایزد، عزّ ذکره، باید دانست که هیچ بنده بخویشتن بد نخواهد. و پس از آن که این جنگ ببود، همه حدیث ازین میگفت و با عارض بوالفتح رازی تنگدلی میکرد و لشکر را می‌نواخت و کارهای ایشان می‌بازجست‌ خاصّه از آن این قوم که بجنگ رفته بودند که بیشتر آن بودند که ساز و ستوران از دست ایشان بشده بود.