Ва рӯзи панҷшанбеи нуҳуми ҷамодии алаввалии амир бшкор барнишасту бдомни Марв алрўд рафт . Ва душанбеи сездаҳуми ин моҳи ббоғ бузург омад . Ва рӯзи шанбеи ҳафдаҳуми ҷамодии алохрӣ аз боғи бузурги бкўшк дар абд алоълӣ бозомад . Ва дигари рӯз аз онҷои бшкор шер рафт бтрмз ва ҳафт рӯзи шикорӣ некӯ бирафт ; ва бкўшк бозомад . Рӯзи шанбеи ғарраи раҷаб аз шаҳр Балх бирафт бар роҳи ҳазрати ғазнӣн . Ва рӯзи одинаи бист ва якум моҳи бсломт ва саодат бидор алмалик раседу бкўшки куҳани Маҳмӯдии бофиғони шоли бмборкӣ фурӯд омад .

و روز پنجشنبه نهم جمادی الاولی امیر بشکار برنشست و بدامن مرو الرّود رفت. و دوشنبه سیزدهم این ماه بباغ بزرگ آمد. و روز شنبه هفدهم جمادی الاخری از باغ بزرگ بکوشک در عبد الاعلی بازآمد. و دیگر روز از آنجا بشکار شیر رفت بترمذ و هفت روز شکاری نیکو برفت؛ و بکوشک بازآمد. روز شنبه غره رجب‌ از شهر بلخ برفت بر راه حضرت غزنین‌ . و روز آدینه بیست و یکم ماه بسلامت و سعادت بدار الملک‌ رسید و بکوشک کهن محمودی بافغان شال‌ بمبارکی فرود آمد.

Ва кӯшки масъӯдии рост шуда буд ; чоштгоҳӣ барнишаст ва онҷо рафту ҳамаи бгшт ва бостқсо бидид ва номзад кард хонаҳои кордоронроу всоқҳои ғуломони сароеро ва девонҳои вазиру оризу соҳиби девони рисолату вакилро , пас бкўшки куҳан Маҳмӯдӣ бозомад . Ва мардум башитоб дар корҳо афтод ва ҳар касе ҷои хеш рост мекарду фароашони ҷомаҳои султонии мёФгнднду парда ҳо мезаданд . Ва чунин кӯшк нишон ндиҳанд ҳеҷ ҷой , ва ҳеҷ подшоҳи чунин баннои нафармуд . Ва ҳамаи бадонашу ҳандасаи хеши сохт ва хатҳои ӯ кашид бадасти олии хеш , ки дар чунин адавот хусусан дар ҳандасаи оятӣ буд , разии аллоҳи анҳу . Ва ин кӯшки бчҳор сол бароварданду беруни мол ки нФқот кард ҳашару марди бигории бозъоФ он омад , чунонкӣ аз абди алмалики наққоши муҳандиси шунӯдам ки рӯзии пеши сарҳанги буъалӣ кўтўол гуфт : ҳафт бори ҳазор ҳазор дирам набишта дорам ки нФқот шудааст ; буъалӣ гуфт : « маро маълумаст ки ду чандини ҳашар ва бигорӣ бӯдааст ;у ҳамаи бълми ман буд . »у имрӯзи ин кӯшк олимӣаст , ҳар чанд бисёр халал афтодааст , гувоҳи банноҳо ва боғҳо басанда бошад . Ва бист соласт то зёдтҳо мекунанд бар банноҳо , ва аз банноҳои он низ чанд чизи нақс афтодааст . Ҳамеша ин ҳазрати бузург ва банноҳои номдори моноаду бархӯрдор аз он суккони баҳақи Муҳамаду ?ала .

و کوشک مسعودی راست شده بود ؛ چاشتگاهی برنشست و آنجا رفت و همه بگشت و باستقصا بدید و نامزد کرد خانه‌های کارداران‌ را و وثاقهای‌ غلامان سرایی را و دیوانهای وزیر و عارض و صاحب دیوان رسالت و وکیل‌ را، پس بکوشک کهن محمودی بازآمد. و مردم بشتاب در کارها افتاد و هر کسی جای خویش راست میکرد و فرّاشان جامه‌های سلطانی‌ میافگندند و پرده‌ها میزدند. و چنین کوشک نشان ندهند هیچ جای، و هیچ پادشاه چنین بنا نفرمود. و همه بدانش و هندسه خویش ساخت و خطهای او کشید بدست عالی‌ خویش، که در چنین ادوات‌ خصوصا در هندسه آیتی‌ بود، رضی اللّه عنه. و این کوشک بچهار سال برآوردند و بیرون مال که نفقات‌ کرد حشر و مرد بیگاری‌ باضعاف‌ آن آمد، چنانکه از عبد الملک نقّاش مهندس شنودم که روزی پیش سرهنگ بوعلی کوتوال گفت: هفت بار هزار هزار درم نبشته‌ دارم که نفقات شده است؛ بوعلی گفت: «مرا معلوم است که دو چندین حشر و بیگاری بوده است؛ و همه بعلم من‌ بود.» و امروز این کوشک عالمی‌ است، هر چند بسیار خلل افتاده است، گواه بناها و باغها بسنده باشد. و بیست سال است تا زیادتها میکنند بر بناها، و از بناهای آن نیز چند چیز نقص‌ افتاده است. همیشه این حضرت بزرگ و بناهای نامدار ماناد و برخوردار از آن سکّان‌ بحقّ محمّد و آله.

Амир , разии аллоҳи анҳу , рӯзи се шанбеи панҷ рӯзи монда аз моҳи раҷаби бад-ӣни кӯшк нав омаду онҷо қарор гирифт . Ва рӯзи душанбеи нуҳуми шаъбон чанд танро аз амирони фарзандон хутана карданду даъватии бузург сохта буданду корӣ бо такаллуф карда ва ҳафт шубони рӯз бозӣ овараданду нишоти шароб буду амири бншоти ин ҷашн ва кулӯх андоз , ки моҳи рамазони наздик буд , бад-ӣни кӯшку бад-ӣни боғҳо тамошо мекарду нишот шароб мебуд .

امیر، رضی اللّه عنه، روز سه‌شنبه پنج روز مانده از ماه رجب بدین کوشک نو آمد و آنجا قرار گرفت. و روز دوشنبه نهم شعبان چند تن را از امیران فرزندان‌ ختنه‌ کردند و دعوتی بزرگ ساخته بودند و کاری با تکلّف‌ کرده و هفت شبان روز بازی آوردند و نشاط شراب بود و امیر بنشاط این جشن و کلوخ انداز، که ماه رمضان نزدیک بود، بدین کوشک و بدین باغها تماشا میکرد و نشاط شراب میبود .

Пас моҳи рӯзаро кори бсохтнду рӯзи душанбе рӯза гирифтанд . Ва рӯзи одинаи панҷуми он моҳи ахбор пӯшида расед аз хоразми сахти муҳим ки ин навоҳӣ бар асмъили хандони писари Хоразмшоҳи олтўнтош қарор гирифту ҷумлаи он ғуломон ки бародарашро кушта буданд бадаст овараданд ва базӯдӣ бикуштанд ва ҳамчунон ҳар кас ки аз он хоҷаи бузурги Аҳмади абди алсмд буду дигари писараш низ бикуштанд ,у хутба бар амир алмؤмнин карданд ва бар хандон .

پس ماه روزه را کار بساختند و روز دوشنبه روزه گرفتند. و روز آدینه پنجم آن ماه اخبار پوشیده‌ رسید از خوارزم سخت مهم که این نواحی بر اسمعیل خندان پسر خوارزمشاه آلتونتاش قرار گرفت و جمله آن غلامان که برادرش را کشته بودند بدست آوردند و بزودی‌ بکشتند و همچنان هر کس که از آن خواجه بزرگ احمد عبد الصّمد بود و دیگر پسرش نیز بکشتند، و خطبه بر امیر المؤمنین کردند و بر خندان.

Ва ҳамаи корҳо шукр ходим дорад . Ва роҳҳо ФрўгрФтаҳанд . Ва аз тркмонони расӯлони наздик ӯ пайвастааст ва аз он ваии сӯии эшон . Амири бад-ӣни хабари сахт андешманд шуд ва фармуд то бародараши рашидро бғзнин боздоштанд ,у духтарони Хоразмшоҳро гуфт таъарруз набояд намӯд .

و همه کارها شکر خادم دارد. و راهها فروگرفته‌اند. و از ترکمانان رسولان نزدیک او پیوسته‌ است و از آن وی سوی ایشان. امیر بدین خبر سخت اندیشمند شد و فرمود تا برادرش رشید را بغزنین بازداشتند، و دختران خوارزمشاه را گفت تعرّض نباید نمود.

[ маросими иди Фитру халъати пӯшии амири мҷдўд ]

[مراسم عید فطر و خلعت پوشی امیر مجدود]

Ва рӯзи чаҳоршанбе ид карданд сахт барисам ва бо такаллуф ,у авлиёу ҳашамро бихон фурӯд овараданд ва шароб доданд . Ва рӯзи якшанбеи панҷуми шаволи амири бшкор пурҳ рафт бо хоссагони лашкару надимону мутрибон ва бисёр шикор ронда буданд ; ва бғзнин овараданд мҷмзон ҳар касе аз муҳташамони давлатро . Ва рӯзи якшанбеи нӯздаҳум моҳи ббоғи сад ҳазора омад . Ва якшанбеи дигари бисту шашуми шаволи бўолҳсни ироқии дабир ки солор карду араб буд сӯй Ҳирот рафт бар роҳи ғӯр бо сохту таҷаммулии сахти некӯу ҳоҷиби сбошии пештар бо лашкари бхросони рафта буду ҷибол низ бад-ӣни сабаб шӯрида гашта .

و روز چهارشنبه عید کردند سخت برسم و با تکلّف، و اولیا و حشم را بخوان فرود آوردند و شراب دادند. و روز یکشنبه پنجم شوّال امیر بشکار پره‌ رفت با خاصّگان لشکر و ندیمان و مطربان و بسیار شکار رانده بودند؛ و بغزنین آوردند مجمّزان‌ هر کسی از محتشمان دولت را . و روز یکشنبه نوزدهم ماه بباغ صد هزاره آمد. و یکشنبه دیگر بیست و ششم شوّال بوالحسن عراقی دبیر که سالار کرد و عرب بود سوی هرات رفت بر راه غور با ساخت و تجملی سخت نیکو و حاجب سباشی پیشتر با لشکر بخراسان رفته بود و جبال‌ نیز بدین سبب شوریده گشته.

Ва рӯзи шанбеи сеюм зии алқъдаҳи хдоўндзодаҳи амири мҷдўди халъати пӯшеди бомейрии Ҳиндӯстон то сӯй лўҳўр равад хлътии некӯ , чунонкии амиронро диҳанд [ хосса ] ки фарзанди чунин подшоҳ бошад . Ва вайро се ҳоҷиб бо сиёҳ доданд . Ва бўнсри писари бўолқосми алии нӯкӣ аз девони мо бо вай бдбирӣ рафту саъди салмони бмстўФӣ ,у ҳалу ақди сарҳанги Муҳамади бастад . Ва бо ин малики зодаи таблу илму кӯсу пелу маҳд буд . Ва дигари рӯзи пеш падар омад , разии аллоҳи ънҳмо таъбия карда ббоғи пирӯзӣ ,у султон дар канораш гирифту ваии расми хизмату видоъ биҷой оварад ва бирафту рашиди писари Хоразмшоҳро бо банд бар асари ваии ббрднд то блҳўр шҳрбнд бошад .

و روز شنبه سوم ذی القعده خداوندزاده‌ امیر مجدود خلعت پوشید بامیری هندوستان تا سوی لوهور رود خلعتی نیکو، چنانکه امیران را دهند [خاصّه‌] که فرزند چنین پادشاه باشد. و وی را سه حاجب با سیاه‌ دادند. و بونصر پسر بوالقاسم علی نوکی از دیوان ما با وی بدبیری رفت و سعد سلمان‌ بمستوفی‌، و حلّ و عقد سرهنگ محمد بستد. و با این ملک‌زاده طبل و علم و کوس و پیل و مهد بود. و دیگر روز پیش پدر آمد، رضی اللّه عنهما تعبیه کرده‌ بباغ پیروزی، و سلطان در کنارش گرفت و وی رسم خدمت و وداع بجای آورد و برفت و رشید پسر خوارزمشاه را با بند بر اثر وی ببردند تا بلهور شهربند باشد.

Ва рӯзи панҷшанбеи ҳаштуми зии алқъдаҳ нома расед аз рай бо се савори мубашшир ки ълоء - аддавлаи писари кокўро аз лашкари Мансур ҳазимат афтод ва он навоҳии ҷибол ором гирифту саворӣ чанд тркмонон каз хуросони сӯии худ навохта буд ва зар дода сӯй хуросон бозгаштанд бар роҳи табас . Амири брсидни ин хабар шодмона шуду буқ ва дуҳул заданду мубашширонро халъат доданду бгрдониднд ва бисёр чиз ёфтанд , ва ҷавобҳо набишта омад ба аҳмоди хоҷаи амиди Ироқи бўсҳли ҳмдўӣ ва тоаш сипоҳи солор ва гуфта шуд ки инак рояти мо ҳаракат хоҳад намӯд ҷониби баст ва аз онҷо баҳрот ойем ва ҳолҳо дарёфта ояд . Ва мубашширон бозгаштанд . Ва васфи ин ҷангҳо аз он наменивисам ки таърих аз нсқ науфтаду шарҳ ҳар чаҳ ба рай ва ҷибол рафт ҳама дар бобӣ муфассал бихоҳад омад аз он вақти боз ки бўсҳл ба рай рафт то бншобўр бозомаду райу ҷибол аз даст мо бишуд ; ва дар он боби ҳамаи ҳолҳо муқарар гардад .

و روز پنجشنبه هشتم ذی القعده نامه رسید از ری با سه سوار مبشّر که علاء- الدوله پسر کاکو را از لشکر منصور هزیمت افتاد و آن نواحی جبال آرام گرفت و سواری چند ترکمانان کز خراسان سوی خود نواخته بود و زر داده سوی خراسان بازگشتند بر راه طبس. امیر برسیدن این خبر شادمانه شد و بوق و دهل زدند و مبشّران را خلعت دادند و بگردانیدند و بسیار چیز یافتند، و جوابها نبشته آمد به احماد خواجه عمید عراق بوسهل حمدوی و تاش سپاه سالار و گفته شد که اینک رایت ما حرکت خواهد نمود جانب بست و از آنجا بهرات آییم و حالها دریافته آید . و مبشّران بازگشتند. و وصف این جنگها از آن نمی‌نویسم که تاریخ از نسق‌ نیفتد و شرح هر چه به ری و جبال رفت همه در بابی مفصّل بخواهد آمد از آن وقت باز که بوسهل به ری رفت تا بنشابور بازآمد و ری و جبال از دست ما بشد؛ و در آن باب همه حالها مقرّر گردد.