Ва рӯзи шанбеи бисту чаҳоруми зии алқъдаҳи меҳргон буд ; амир , разии аллоҳи анҳу , бҷшн меҳргон бинишаст , нахуст дар сафаи сарои нав дар пешгоҳ , ва ҳануз тахти заррину тоҷ вау маҷлиси хонаи рост нашуда буд , ки онро заргарон дар қалъат рост мекарданд ва пас аз ин брўзгори дароз рост шуд ва онро рӯзӣ дигараст , чунонкӣ набишта ояд биҷои хеш . Ва хдоўндзодгону авлиёу ҳашам пеш омаданд ва нисорҳо бкрднд ва бозгаштанд . Ва ҳамагонро дар он сафаи бузург ки бар чапу рост саройаст , бмротби бншонднд . Ва ҳадяҳо овардан гирифтанд аз он волии чғонён ва бо колиҷори волии гиреҳгон - ки чун бӯи алҳсни абди алҷлил аз он ноҳити бозгашту хуросон музтариб шуд , савоб чунон дид ки бо колиҷорро истимолат кунад то бадаст бозояд ва расӯлӣ омад ва аз ӣнҷо Муътамидӣ рафт ва аз сари мўозътӣ ниҳода омад . Бо колиҷор ҳар чанд озурда ва задау кӯфта буд , бории бёромид ва аз ҷиҳати вай қасдӣ нарафту фасодӣ пайдо наомад - ва аз он волии макрону соҳиби девони хуросони сӯрӣу дигари уммоли атрофи мамолик ;у нек рӯзгор гирифт то онгоҳ ки азин фароғат афтод . Пас амир бархесту бсроичаҳ хосса рафту ҷомаи бгрдонид ва бидон хонаи зимистонӣ бгнбд омад ки бар чапи сафа бораст - ва чунон ду хона , тобистонӣ баросту зимистонии бчп , кас надидаасту гувоҳи адли хонаҳо бар ҷойаст ки бар ҷои бод , бибояд рафт ва бидид - ва ин хонаро озин баста буданд сахти азиму фароху онҷои танур [ ӣ ] ниҳода буданд ки бнрдбони фароашон бар онҷои рафтандӣу ҳизуми нҳодндӣ ,у танур бар ҷойаст . Оташ дар ҳизум заданду ғуломони хўонсолор бо блскҳо даромаданду мурғон гардонӣдан гирифтанду хояу кўожаҳу ончии лозимаи рӯз меҳргонаст мулӯкро аз сӯхтау баррагон рӯда мекарданд . Ва бузургони давлати бмҷлс ҳозир омаданду надимон низ бинишастанду даст бакор карданду хӯрдании алии тариқи алостлоти михўрднд .

و روز شنبه بیست و چهارم ذی القعده مهرگان بود؛ امیر، رضی اللّه عنه، بجشن مهرگان بنشست، نخست در صفّه سرای نو در پیشگاه‌، و هنوز تخت زرّین و تاج و و مجلس خانه‌ راست نشده بود، که آن را زرگران در قلعت راست میکردند و پس از این بروزگار دراز راست شد و آن را روزی دیگرست، چنانکه نبشته آید بجای خویش. و خداوندزادگان‌ و اولیا و حشم پیش آمدند و نثارها بکردند و بازگشتند. و همگان را در آن صفّه بزرگ که بر چپ و راست سرای است، بمراتب‌ بنشاندند. و هدیه‌ها آوردن گرفتند از آن والی چغانیان و با کالیجار والی گرگان- که چون بو الحسن عبد الجلیل از آن ناحیت بازگشت و خراسان مضطرب شد، صواب چنان دید که با کالیجار را استمالت‌ کند تا بدست بازآید و رسولی آمد و از اینجا معتمدی رفت و از سر مواضعتی نهاده آمد. با کالیجار هر چند آزرده و زده و کوفته بود، باری بیارامید و از جهت وی قصدی نرفت و فسادی پیدا نیامد- و از آن والی مکران‌ و صاحب دیوان خراسان سوری و دیگر عمّال اطراف ممالک‌ ؛ و نیک روزگار گرفت‌ تا آنگاه که ازین فراغت افتاد. پس امیر برخاست و بسرایچه خاصّه‌ رفت و جامه بگردانید و بدان خانه زمستانی بگنبد آمد که بر چپ صفّه بار است- و چنان دو خانه، تابستانی براست و زمستانی بچپ، کس ندیده است و گواه عدل‌ خانه‌ها بر جای است که بر جای باد، بباید رفت و بدید- و این خانه را آذین بسته بودند سخت عظیم‌ و فراخ‌ و آنجا تنور [ی‌] نهاده بودند که بنردبان فرّاشان بر آنجا رفتندی و هیزم نهادندی، و تنور بر جای است. آتش در هیزم زدند و غلامان خوانسالار با بلسکها درآمدند و مرغان گردانیدن گرفتند و خایه‌ و کواژه‌ و آنچه لازمه روز مهرگان است ملوک را از سوخته‌ و برگان‌ روده میکردند . و بزرگان دولت بمجلس حاضر آمدند و ندیمان نیز بنشستند و دست بکار کردند و خوردنی علی طریق الاستلات‌ میخوردند.

Ва шароб равон шуд ба бисёр қадаҳҳоу булбулаҳоу сотгинҳоу мутрибон задан гирифтанду рӯзӣ буд чунон ки чунин подшоҳ пеш гирад . Ва вазир шароб нахурдӣ , як ду даври шароби бгшт , ӯ бозгашт . Ва амир то наздики намози пешини ббўд , чндонкаҳи надимон берӯнӣ бозгаштанд , пас бсФаҳ ноӣбон омад ки аз боғ давр несту онҷои маҷлисии хусравоне сохта буданду надимони хосу мутрибон онҷо омаданд ва то намози дигари ббўд , пас аз он бозгаштанд .

و شراب روان شد به بسیار قدحها و بلبله‌ها و ساتگینها و مطربان زدن گرفتند و روزی بود چنان که چنین پادشاه پیش گیرد . و وزیر شراب نخوردی، یک دو دور شراب بگشت، او بازگشت. و امیر تا نزدیک نماز پیشین ببود، چندانکه ندیمان بیرونی بازگشتند، پس بصفّه نائبان‌ آمد که از باغ دور نیست و آنجا مجلسی خسروانی ساخته بودند و ندیمان خاصّ و مطربان آنجا آمدند و تا نماز دیگر ببود، پس از آن بازگشتند.

Ва рӯзи якшанбеи нуҳуми зии алҳҷаҳу дувуми рӯз аз он ид карданду амир , разии аллоҳи анҳу , бидон хзро омад ки бар зибр майдонаст ва рӯй бдшти шобҳору боистоду намоз ид карда омаду расми қурбон биҷой оварда шуду амир аз хзро бзир омад ва дар сафаи бузург ки хон рост карда буданд , бинишасту авлиёу ҳашаму бузургонро бихон фурӯд овараданд ва бар хон шароб доданд ва бозгардонеданд .

و روز یکشنبه نهم ذی الحجّة و دوم روز از آن عید کردند و امیر، رضی اللّه عنه، بدان خضرا آمد که بر زبر میدان است و روی بدشت شابهار و بایستاد و نماز عید کرده آمد و رسم قربان بجای آورده شد و امیر از خضرا بزیر آمد و در صفّه بزرگ که خوان راست کرده بودند، بنشست و اولیا و حشم و بزرگان را بخوان فرود آوردند و بر خوان شراب دادند و بازگردانیدند.

Дигари рӯзи амир бор дод ва пас аз бор бо вазиру аъёни давлат холӣ кард ва пас аз мунозира бисёр қарор гирифт ки амир бар ҷониб баст равад вазир бо вай бошад то агар ҳоҷат ояд , рояти олӣ баҳрот равад ва агар на вазирро бифиристад . Ва хдоўндзодаҳи амири мўдўду сипоҳи солори алии абди аллоҳ мисол ёфтанд то бо мардуми хешу лашкарии қавии султонии бблхи раванду онҷо муқӣм бошанд то ҳамаи хуросон машҳун бошад ббзргону ҳашам ; ва бозгаштанд ва корҳо рост карданд . Ва дигари рӯзи амир бар пел нишаст ва бо хоссагони бдшти шобҳори боистод то фарзанди азизу сипоҳи солору лашкари ороста пеш омаданд таъбия карда ва бигузаштанд ва ин ду муҳташаму мақдамони расми хизмат биҷой овараданду сӯии Балхи рафтанд - ва халъат ёфта буданд , пеш аз онкӣ бирафтанд -у амири бсъодт бкўшк омад .

دیگر روز امیر بار داد و پس از بار با وزیر و اعیان دولت خالی کرد و پس از مناظره‌ بسیار قرار گرفت که امیر بر جانب بست رود وزیر با وی باشد تا اگر حاجت آید، رایت عالی‌ بهرات رود و اگر نه وزیر را بفرستد. و خداوندزاده امیر مودود و سپاه سالار علی عبد اللّه مثال یافتند تا با مردم خویش‌ و لشکری قوی سلطانی ببلخ روند و آنجا مقیم باشند تا همه خراسان مشحون‌ باشد ببزرگان و حشم؛ و بازگشتند و کارها راست کردند. و دیگر روز امیر بر پیل نشست و با خاصّگان بدشت شابهار بایستاد تا فرزند عزیز و سپاه سالار و لشکر آراسته پیش آمدند تعبیه کرده‌ و بگذشتند و این دو محتشم و مقدّمان رسم خدمت بجای آوردند و سوی بلخ رفتند- و خلعت یافته بودند، پیش از آنکه برفتند- و امیر بسعادت بکوشک آمد.

Ва амири Саидро хлътии фахри рост карда буданд , бапушед ва пеш омаду султон ӯро бнўохт ва мисол дод то бғзнин мақом кунад бкўшки хоҷаи бузурги абӯи алъбоси асФроиинии бадӣаи оҳангарон . Ва бқлъти сарҳанги буъалии кўтўолро халъат доданд ва мисол ёфт то пеши кори фарзанд ва корҳои ғазнӣн бошад . Ва фақиҳи Нӯҳро ин соли надимии худованд - зода фармуд султон ,у вай мардӣаст ки ҳол ӯ дар ваҷоҳати имрӯз пӯшида несту дӯст манаст , ин миқдор аз ҳол ӯ бознамудам ва бар асари дигари намоям бар расми таърих ки ҳолҳо бигардад . Ва хоҷаи Муҳамади Мансури машконро , раҳмаи аллоҳи алайҳ , ҳам надимӣ вай фармуданд . Султони ин фарзандро брмикшид ва дар боби таҷаммулу ғуломону олату ҳошиту хдмтгорони вай зёдтҳо мефармуд , ва менамӯд ки ӯро дӯст тар дорад . Падари дигари хосту худоӣ , ъзу ҷл , дигар , ки подшоҳи зодаи бкўдкӣу ҷавонӣ гузашта шуд , чунонкӣ биорам бар асар ,у тахти малики пас аз падар мўдўд ёфту кӣна ӯ ин ширбчаҳи бозхост . Ва ҳама рафтаанд , худоӣ , ъзу ҷл , бар эшон раҳмат куноду султони муаззами иброҳӣмро бақои боди баҳақи Муҳамаду ?алаи аҷмъин .

و امیر سعید را خلعتی فاخر راست کرده بودند، بپوشید و پیش آمد و سلطان او را بنواخت و مثال داد تا بغزنین مقام کند بکوشک خواجه بزرگ ابو العباس اسفرایینی‌ بدیه آهنگران. و بقلعت سرهنگ بوعلی کوتوال را خلعت دادند و مثال یافت تا پیش کار فرزند و کارهای غزنین باشد. و فقیه نوح را این سال ندیمی خداوند- زاده فرمود سلطان، و وی مردی است که حال او در وجاهت‌ امروز پوشیده نیست و دوست من است، این مقدار از حال او بازنمودم و بر اثر دیگر نمایم بر رسم تاریخ که حالها بگردد. و خواجه محمّد منصور مشکان را، رحمة اللّه علیه، هم ندیمی وی فرمودند. سلطان این فرزند را برمیکشید و در باب تجمّل و غلامان و آلت و حاشیت و خدمتگاران وی زیادتها میفرمود، و می‌نمود که او را دوست‌تر دارد. پدر دیگر خواست و خدای، عزّ و جلّ، دیگر، که پادشاه‌زاده بکودکی و جوانی گذشته شد، چنانکه بیارم بر اثر، و تخت ملک پس از پدر مودود یافت و کینه او این شیربچه بازخواست. و همه رفته‌اند، خدای، عزّ و جلّ، بر ایشان رحمت کناد و سلطان معظّم ابراهیم‌ را بقا باد بحقّ محمّد و آله اجمعین‌ .

Чун амири масъӯди азин корҳо фориғ шуд , сарои парда бар роҳи басти бзднд ва аз ғазнӣн ҳаракат кард рӯзи панҷшанбеи сездаҳуми зўи алҳҷаҳ [ ва ] дар тагин обод [ омад ] рӯзи чаҳор - шанбеи бисту шашуми ин моҳ ; ва ҳафт рӯзи онҷои машғӯл буд бншоту шароб ва пас сӯй баст кашид ,у аллоҳи аълам .

چون امیر مسعود ازین کارها فارغ شد، سرای پرده بر راه بست بزدند و از غزنین حرکت کرد روز پنجشنبه سیزدهم ذو الحجّه [و] در تگین آباد [آمد] روز چهار- شنبه بیست و ششم این ماه؛ و هفت روز آنجا مشغول بود بنشاط و شراب و پس سوی بست کشید، و اللّه اعلم‌ .