Ва амир аз Балх бирафт бар ҷониби Тирмизи рӯзи душанбеи нӯздаҳум ин моҳ . Бар пул бигузашт ва бар саҳройӣ ки баробари қалъат Тирмизаст фурӯд омаду устодами дарин сафар бо амир буд ва ман бо вай бирафтам . Ва сармое буд ки дар умри хеш монанди он кас ёд надошт . Ва аз Тирмизи бардошти рӯзи панҷшанбеи ҳашт рӯзи мондаи азин моҳ ва бчғонён расед рӯзи якшанбеи слхи ин моҳ , ва аз онҷои бардошти рӯзи чаҳоршанбеи сеюм моҳи рабиъи алохр ва бар роҳи дарра шӯмон бирафт ки нишони бўрии тагин онҷо доданд . Ва сармои онҷо аз лавнии дигар буду барфи пайвастаи гашт , ва дар ҳеҷ сафари лашкарро он ранҷ нарасед ки дарин сафар .
و امیر از بلخ برفت بر جانب ترمذ روز دوشنبه نوزدهم این ماه. بر پل بگذشت و بر صحرایی که برابر قلعت ترمذ است فرود آمد و استادم درین سفر با امیر بود و من با وی برفتم. و سرمایی بود که در عمر خویش مانند آن کس یاد نداشت. و از ترمذ برداشت روز پنجشنبه هشت روز مانده ازین ماه و بچغانیان رسید روز یکشنبه سلخ این ماه، و از آنجا برداشت روز چهارشنبه سوم ماه ربیع الآخر و بر راه دره شومان برفت که نشان بوریتگین آنجا دادند. و سرما آنجا از لونی دیگر بود و برف پیوسته گشت، و در هیچ سفر لشکر را آن رنج نرسید که درین سفر.
Рӯзи се шанбеи нуҳуми ин моҳи нома вазир расед бар дасти саворони мураттаб ки бар роҳи рост аистонидаҳ буданд , ёд карда ки « ахбор расед ки Довӯд аз сарахс бо лашкарии қавии қасд гўзгонон кард то аз роҳи андхўди бикрон Ҷайҳун ояд . Ва май намояд ки қасд он дорад ки пул табоҳ кунад то лаб об бигираду фасодии ангезади бузург . Банда боз намӯд то тадбири он сохта ояд ки дар сахтӣаст , агар , Фолъёзи биллоҳ , пул табоҳ кунанд , об рехтагӣ бошад .
روز سهشنبه نهم این ماه نامه وزیر رسید بر دست سواران مرتّب که بر راه راست ایستانیده بودند، یاد کرده که «اخبار رسید که داود از سرخس با لشکری قوی قصد گوزگانان کرد تا از راه اندخود بکران جیحون آید. و مینماید که قصد آن دارد که پل تباه کند تا لب آب بگیرد و فسادی انگیزد بزرگ. بنده باز نمود تا تدبیر آن ساخته آید که در سختی است، اگر، فالعیاذ باللّه، پل تباه کنند، آب ریختگی باشد.
Амири сахти дил машғӯл шуду бўрии тагин аз шӯмон бирафта буду дарраи гирифта , ки бо он замини ошно буду роҳбарон сира дошт . Амири бозгашт аз онҷои кории норафтаи рӯзи одинаи давоздаҳуми ин моҳ ва бтъҷил баранд то бтрмз омад . Бўрии тагин фурсатӣ нигоҳ дошт ва баъзе аз бунаи бузаду уштурӣ чанду асбӣ чанд ҷнибти брбўднду ббрднду оби рехтагӣу дили машғӯлии ббўд . Ва амир бтрмз расед рӯзи одинаи бисту шашуми моҳи рабиъи алохр . Ва кўтўоли бгтгини чавгондори дарин сафар бо амири рафта буд ва хизматҳои писандида карда ва ҳамчунон ноӣбоншу сарҳангони қалъати ӣнҷои эҳтиёт тамом карда буданд , амири эшонро аҳмодӣ тамом кард ва халъат фармуд . Ва дигари рӯзи бтрмзи ббўд , пас бар пул бигузашт рӯзи якшанбеи ду рӯзи мондаи азин моҳ ва пас бблх омад рӯзи чаҳоршанбеи дувуми моҳи ҷамодии алأўлӣ .
امیر سخت دل مشغول شد و بوریتگین از شومان برفته بود و دره گرفته، که با آن زمین آشنا بود و راهبران سره داشت. امیر بازگشت از آنجا کاری نارفته روز آدینه دوازدهم این ماه و بتعجیل براند تا بترمذ آمد. بوریتگین فرصتی نگاه داشت و بعضی از بنه بزد و اشتری چند و اسبی چند جنیبت بربودند و ببردند و آب ریختگی و دل مشغولی ببود. و امیر بترمذ رسید روز آدینه بیست و ششم ماه ربیع الآخر. و کوتوال بگتگین چوگاندار درین سفر با امیر رفته بود و خدمتهای پسندیده کرده و همچنان نائبانش و سرهنگان قلعت اینجا احتیاط تمام کرده بودند، امیر ایشان را احمادی تمام کرد و خلعت فرمود. و دیگر روز بترمذ ببود، پس بر پل بگذشت روز یکشنبه دو روز مانده ازین ماه و پس ببلخ آمد روز چهارشنبه دوم ماه جمادی الأولی.
Нома ҳо расед аз ншобўри рӯзи душанбеи ҳафтуми ин ин моҳ ки : Довӯди бншобўр шуда буд бдидни бародар , ва чиҳил рӯзи онҷо мақом кард ҳам дар шодёх дар он кӯшк , ва панҷсад ҳазор дирам , слтӣ дод ӯро туғрул . Ва ин молу дигари моли ончӣ дар кор буд ҳамаи солори бўзгони сохт . Пас аз ншобўри бозгашти сӯии сарахс бар он ҷумла ки бгўзгонон ояд .
نامهها رسید از نشابور روز دوشنبه هفتم این این ماه که: داود بنشابور شده بود بدیدن برادر، و چهل روز آنجا مقام کرد هم در شادیاخ در آن کوشک، و پانصد هزار درم، صلتی داد او را طغرل. و این مال و دیگر مال آنچه در کار بود همه سالار بوزگان ساخت. پس از نشابور بازگشت سوی سرخس بر آن جمله که بگوزگانان آید.
Амири бҷшн наврӯз бинишаст рӯзи чаҳоршанбеи ҳаштуми ҷамодии алأхрӣ . Рӯзи одинаи даҳуми ин моҳ хабар омад ки Довӯд бтолқон омад бо лашкарии қавӣу сохта . Ва рӯзи панҷшанбеи шонздаҳуми ин моҳи хабар дигар расед ки бпорёб омад ва аз онҷо бшбўрқон хоҳад омад бтъҷил , ва ҳар куҷо расанд ғоратасту куштан . Ва рӯзи шанбеи ҳаждаҳами ин моҳ дар шаби даҳ савор таркмон биёмаданд бдздӣ то наздики боғи султон ва чаҳор пиёдаи ҳиндӯро бикуштанд ва аз онҷои наздики қҳндзи баргаштанд ,у пелонро онҷо медоштанд , пелиро диданди бнгристнди кӯдакӣ бар қафои пел буд хуфта , ин тркмонон биёмаданду пелро рондан гирифтанд ,у кӯдаки хуфта буд ; то як фарсангӣ аз шаҳр бирафтанд . Пас кӯдакро бедор карданд ва гуфтанд пелро шитоб тар барон ки агар наронӣ , бикашем , гуфт : фармон бурдорам , рондан гирифт ва саворон бидам меомаданд ва неру мекарданд ва найза мезаданд , рӯзи масофатии сахти давр шуда буданду пели бшбўрқони расониданд . Довӯди саворонро слт дод ва гуфт то пели сӯии ншобўри бурданд ва зон зишти номӣ ҳосил шуд ки гуфтанд дарин мардумони чандин ғифлатаст то мухолифон пел тавонанд барад . Ва амири дигари рӯз хабар ёфт , сахт тнгдл шуду пилбононро бисёр маломат кард ва сад ҳазор дирам фармуд то азишон бстднди баҳоии пел ва чанд танро бзднд аз пилбонони ҳиндӯ .
امیر بجشن نوروز بنشست روز چهارشنبه هشتم جمادی الأخری. روز آدینه دهم این ماه خبر آمد که داود بطالقان آمد با لشکری قوی و ساخته. و روز پنجشنبه شانزدهم این ماه خبر دیگر رسید که بپاریاب آمد و از آنجا بشبورقان خواهد آمد بتعجیل، و هر کجا رسند غارت است و کشتن. و روز شنبه هژدهم این ماه در شب ده سوار ترکمان بیامدند بدزدی تا نزدیک باغ سلطان و چهار پیاده هندو را بکشتند و از آنجا نزدیک قهندز برگشتند، و پیلان را آنجا میداشتند، پیلی را دیدند بنگریستند کودکی بر قفای پیل بود خفته، این ترکمانان بیامدند و پیل را راندن گرفتند، و کودک خفته بود؛ تا یک فرسنگی از شهر برفتند. پس کودک را بیدار کردند و گفتند پیل را شتابتر بران که اگر نرانی، بکشیم، گفت: فرمان بردارم، راندن گرفت و سواران بدم میآمدند و نیرو میکردند و نیزه میزدند، روز مسافتی سخت دور شده بودند و پیل بشبورقان رسانیدند. داود سواران را صلت داد و گفت تا پیل سوی نشابور بردند و زان زشت نامی حاصل شد که گفتند درین مردمان چندین غفلت است تا مخالفان پیل توانند برد. و امیر دیگر روز خبر یافت، سخت تنگدل شد و پیلبانان را بسیار ملامت کرد و صد هزار درم فرمود تا ازیشان بستدند بهای پیل و چند تن را بزدند از پیلبانان هندو.
Ва рӯзи душанбеи бистуми ин моҳи олатии скмони ҳоҷиби Довӯд бо ду ҳазор савор ба дар Балх омад ва ҷое ки онҷоро банд кофарон гӯйанд боистоду дияии ду ғорат карданд . Чун хабар бшҳр расед , амир тнгдл шуд , ки асбони бадара газ буданду ҳоҷиби бузург бо лашкарӣ бар сари он , силаҳи хост то бипушаду брншинд бо ғуломони хос ки асб доштанд ,у ҳзоҳз дар даргоҳ афтод . Вазиру сипоҳ солор биёмаданд ва бигуфтанд : зиндагонии худованди дарози бод , чаҳ афтодааст ки худованди баҳри борӣ силаҳ хоҳад ? мақдами гӯна ӣӣ омадааст , ҳамчуну касеро бояд фиристод ; ва агар қавӣ тар бошад сипоҳ солор равад . Ҷавоб дод ки чаҳ кунам ?
و روز دوشنبه بیستم این ماه آلتی سکمان حاجب داود با دو هزار سوار به در بلخ آمد و جایی که آنجا را بند کافران گویند بایستاد و دیهی دو غارت کردند. چون خبر بشهر رسید، امیر تنگدل شد، که اسبان بدره گز بودند و حاجب بزرگ با لشکری بر سر آن، سلاح خواست تا بپوشد و برنشیند با غلامان خاص که اسب داشتند، و هزاهز در درگاه افتاد. وزیر و سپاه سالار بیامدند و بگفتند: زندگانی خداوند دراز باد، چه افتاده است که خداوند بهر باری سلاح خواهد؟ مقدّم گونهیی آمده است، همچنو کسی را باید فرستاد؛ و اگر قویتر باشد سپاه سالار رود . جواب داد که چه کنم؟
Ин бе ҳамиятони лашкарёни кори нмикннду об май бибаранд -у дашноми бузурги ин подшоҳи ин будӣ - охир қарор доданд ки ҳоҷибӣ бо саворӣ чанд хилтошу дигар асноф бирафтанд ;у сипоҳи солори мтнкр бекӯс ва илм бидам эшон рафту намози дигари даст овез карданду ҷанги сахт буд ва аз ҳар ду рӯй чанд тани кушта ва маҷрӯҳ шуду шаби олатии бози гашт ва бълёбод омад , ва гуфтанд он шаб мақом карду Довӯдро бознамуд ончӣ рафту вай аз шбўрқон бълёбод омад .
این بیحمیّتان لشکریان کار نمیکنند و آب میببرند - و دشنام بزرگ این پادشاه این بودی- آخر قرار دادند که حاجبی با سواری چند خیلتاش و دیگر اصناف برفتند؛ و سپاه سالار متنکّر بیکوس و علم بدم ایشان رفت و نماز دیگر دستآویز کردند و جنگ سخت بود و از هر دو روی چند تن کشته و مجروح شد و شب آلتی باز گشت و بعلیاباد آمد، و گفتند آن شب مقام کرد و داود را بازنمود آنچه رفت و وی از شبورقان بعلیاباد آمد.