Ба сари ту ки дили ту сар инсоф надорад

به سر تو که دل تو سر انصاف ندارد

Он зайди шод каз аввал ба ғамат ҷон бисипорад

آن زید شاد کز اول به غمت جان بسپارد

Онкии ёраш ту набошӣ нафасӣ бо ки нишинад ?

آنکه یارش تو نباشی نفسی با که نشیند؟

Вонкаҳи ҳолаш ту напурсӣ ғами дил бо кигусорад ?

وانکه حالش تو نپرسی غم دل با که گسارد؟

Ман хаҷал бошам агар то сари ту лаъл бирезам

من خجل باشم اگر تا سر تو لعل بریزم

Ту равои дорӣ агар бар сари ман санги баборад

تو روا داری اگر بر سر من سنگ ببارد

Ту алифи қадӣ ва шояд ки вафои ҳеҷ надорӣ

تو الف قدی و شاید که وفا هیچ نداری

Зонка ман донам ва ту ҳам ки алиф ҳеҷ надорад

زانکه من دانم و تو هم که الف هیچ ندارد

Чаҳ шумории ту бар ангушт чаҳсанҷӣ сухани он ?

چه شماری تو بر انگشت چه سنجی سخن آن؟

Ки ба ангушти ҳаме дар ғами ту рӯзи шуморад

که به انگشت همی در غم تو روز شمارد

Аз ту ҷаврасту зи ман сабр бикун ҳар чаҳ туоне

از تو جورست و ز من صبر بکن هر چه توانی

Ки фалаки ҷаври туу сабри ман охир ба сари орад

که فلک جور تو و صبر من آخر به سر آرد

Сояи парварда васласт арча бадваст

سایه پرورده وصل است مجیر ارچه بدوست

Ғами ишқи ту зи хуршед ба соя ш нагузорад

غم عشق تو ز خورشید به سایه ش نگذارد