Бе ту маро ёр кист ҷони ситами сӯхта ?

بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوخته

Дар гузар аз дил ки ҳаст зи оташи ғами сӯхта

در گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته

Авду шукр сӯхтан ҳар ду баҳам одат аст

عود و شکر سوختن هر دو بهم عادت است

Дорам аз он ҷону дил ҳар ду баҳами сӯхта

دارم از آن جان و دل هر دو بهم سوخته

Шамъи равон рӯй тести пас ман бедил чаро ?

شمع روان روی تست پس من بیدل چرا

Рост чу шамъами зи фарқ то ба қадами сӯхта

راست چو شمعم ز فرق تا به قدم سوخته

Хасми зи ту шод ва ман ғмздаҳ , нохуш буд

خصم ز تو شاد و من غمزده، ناخوش بود

Шохи хски обдори боғи Ирами сӯхта

شاخ خسک آبدار باغ ارم سوخته

Дасти ситам сӯхтааст ин дили хоми маро

دست ستم سوخته است این دل خام مرا

Гӯйии байнам чу дили дасти ситами сӯхта

گویی بینم چو دل دست ستم سوخته

То зи фироқати мҷир дар даҳан аждаҳост

تا ز فراقت مجیر در دهن اژدهاست

Ҳаст таноби сипеҳри ҷумла ба дами сӯхта

هست طناب سپهر جمله به دم سوخته