эй гирди субҳи содиқ аз мшг вом карда

ای گرد صبح صادق از مشگ وام کرده

Рӯй чу офтобати сад субҳ шом карда

روی چو آفتابت صد صبح شام کرده

Хӯни ҳароми моро карда ҳалол бар худ

خون حرام ما را کرده حلال بر خود

Васли ҳалоли худро бар мо ҳаром карда

وصل حلال خود را بر ما حرام کرده

Бастаи камар чу ҷавзо яъне ғуломи хосам

بسته کمر چو جوزا یعنی غلام خاصم

Вонгаҳ ба шӯхи чашмии маро ғулом карда

وانگه به شوخ چشمی مه را غلام کرده

Сад кор бӯда бар ҳам ғамро зи нотамомӣ

صد کار بوده بر هم غم را ز ناتمامی

Чашмат ба чашми захмӣ ҳар сад тамом карда

چشمت به چشم زخمی هر صد تمام کرده

Ҷаври ту дидаи гардуни вонгаҳи туро ва мо ро

جور تو دیده گردون وانگه ترا و ما را

Дилбари лақаби ниҳодаи длхстаҳ ном карда

دلبر لقب نهاده دلخسته نام کرده

Аз баҳри онк ҳар шаби маро ҳамин тақозо

از بهر آنک هر شب مه را همین تقاضا

Сад бӯса аз лбонт беваъда вом карда

صد بوسه از لبانت بی وعده وام کرده

Гӯйӣ мҷир бинад як шаби з рӯй мастӣ

گویی مجیر بیند یک شب ز روی مستی

Ту сӯии ваии гузашта бар вай салом карда

تو سوی وی گذشته بر وی سلام کرده