Боз аз ду лаб ба олами сад шӯри дрФгндӣ

باز از دو لب به عالم صد شور درفگندی

Бунёди умри моро якбора бар Фгндӣ

بنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی

Бар май зи пари тӯтии Меҳрӣ дигар наҳодӣ

بر می ز پر طوطی مهری دگر نهادی

Бар гули зи тавқи қамарии бандӣ дигар Фгндӣ

بر گل ز طوق قمری بندی دگر فگندی

Гуфтам ки то бад аз ту хуршеди васл бар ман

گفتم که تابد از تو خورشید وصل بر من

Худ бар чунин суханҳо кам соя бар Фгндӣ

خود بر چنین سخنها کم سایه بر فگندی

Гуфтӣ ки хоки ман шӯ то об рӯй бинӣ

گفتی که خاک من شو تا آب روی بینی

Гаштам вале чу хоками берун дар Фгндӣ

گشتم ولی چو خاکم بیرون در فگندی

Тар буд чашми ман худ аз баҳри хушки ҷонӣ

تر بود چشم من خود از بهر خشک جانی

Ту омадӣу оташ дар хушк ватар Фгндӣ

تو آمدی و آتش در خشک و تر فگندی

Як рӯзаи васл ҷустам гуфтӣ сараш надорам

یک روزه وصل جستم گفتی سرش ندارم

Зонам хаҷал ки худро дар дардисари Фгндӣ

زانم خجل که خود را در دردسر فگندی

Ҳар шаби мҷир бе ту зон бо ҷигар хӯрд хӯн

هر شب مجیر بی تو زان با جگر خورد خون

Кўро ба ваъдаи кажи хӯн дар ҷигари Фгндӣ

کورا به وعده کژ خون در جگر فگندی