Инсоф додаам ки ба хӯбии ягона Эй

انصاف داده‌ام که به خوبی یگانه‌ای

Вондри ҷаҳон ба ҳилау афсуни фасона Эй

واندر جهان به حیله و افسون فسانه‌ای

Покизатар зи ғунчаи гул бар бунафша Эй

پاکیزه‌تر ز غنچه گل بر بنفشه‌ای

Пӯшидатар зи дона дар дар хазона Эй

پوشیده‌تر ز دانه در در خزانه‌ای

Шохӣаст дилбарӣ ки ту онро шукуфа Эй

شاخی است دلبری که تو آن را شکوفه‌ای

Ақдӣаст дилбарӣ ки ту онро миёна Эй

عقدی است دلبری که تو آن را میانه‌ای

Шодӣ ба рӯй ту ки зи ту шод нест кас

شادی به روی تو که ز تو شاد نیست کس

Сад ҷони фидои ғам ки ту ғамро баҳона Эй

صد جان فدای غم که تو غم را بهانه‌ای

Дар хӯн ман машав ки на ҳамдасти олимӣ

در خون من مشو که نه همدست عالمی

Бар ҷон ман мазан на ту ёри замона Эй

بر جان من مزن نه تو یار زمانه‌ای

Рӯзӣ ки оем аз паии дидор бар дарат

روزی که آیم از پی دیدار بر درت

Бо ман буруни парда ва бе ман ба хона Эй

با من برون پرده و بی‌من به خانه‌ای

Гуфтӣ бидон мҷир ки аз дили турои ним

گفتی بدان مجیر که از دل ترا نیم

Ақлӣ ва ҳуш нест аҷабгар маро нае !

عقلی و هوش نیست عجب گر مرا نه‌ای!