Аўҳди дайн чун зи ҳодисоти замона

اوحد دین چون ز حادثات زمانه

Кори вазорат ба марги хеш таба кард

کار وزارت به مرگ خویش تبه کرد

Бо ман мискини хирад ба зории зорӣ

با من مسکین خرد به زاری زاری

Гуфт ҳазорон ҳазор оўх воа кард

گفت هزاران هزار آوخ واه کرد

Бар дили ту бози ҳодиса ҳашар оварад

بر دل تو باز حادثه حشر آورد

Бар дар ту бози ранҷи нойиба раҳ кард

بر در تو باز رنج نایبه ره کرد

Умри рабӯд аз ту рӯзгор на махдум

عمر ربود از تو روزگار نه مخدوم

Сари ситад аз ту фалак на қасд калла кард

سر ستد از تو فلک نه قصد کله کرد

Гуфтамаш ин ҳаст шарти мотам ӯ чист ?

گفتمش این هست شرط ماتم او چیست؟

Гуфт маро чун ба субҳу шом нигаҳ кард

گفت مرا چون به صبح و شام نگه کرد

Мӯии бабри инки субҳ мӯӣ бибаред

موی ببر اینکه صبح موی ببرید

Ҷома сияҳ кун ки шоми ҷома сияҳ кард

جامه سیه کن که شام جامه سیه کرد