Дайни пноҳо ! дами ҷонбхши туро

دین پناها! دم جانبخش ترا

Нафаси рӯҳ амин ме гӯям

نفس روح امین می گویم

Вази суханҳои ту як нодарра ро

وز سخن های تو یک نادره را

Ршги сад дар смин ме гӯям

رشگ صد در ثمین می گویم

Нест мисли ту на дар сўби Ироқ

نیست مثل تو نه در صوب عراق

Дар ҳама рӯй замин ме гӯям

در همه روی زمین می گویم

Осмони пеши ту бар хок наад

آسمان پیش تو بر خاک نهد

Ба сари ту ки ҷабин ме гӯям

به سر تو که جبین می گویم

Бар мгири ин ба гарон рӯй зи ман

بر مگیر این به گران روی ز من

Илми аллоҳ ки яқин ме гӯям

علم الله که یقین می گویم

То бидидам қаламу дасти туро

تا بدیدم قلم و دست ترا

Сифат ҳар ду чунин ме гӯям

صفت هر دو چنین می گویم

Дастро хоҷа кон ме хонам

دست را خواجه کان می خوانم

Калакро шаҳна дайн ме гӯям

کلک را شحنه دین می گویم

Ин сухани мухтасари аўлитр аз онк

این سخن مختصر اولیتر از آنک

Дар сухани ғс ва самин ме гӯям

در سخن غث و سمین می گویم

Ту машав сард ки дар сафа ба шаб

تو مشو سرد که در صفه به شب

Сахт сардаст ҳамин ме гӯям

سخت سرد است همین می گویم