Соҳбо ! донанда асрор медонад ки ман

صاحبا! داننده اسرار می داند که من

Ҷуз ба мадҳати даҳ забон чун ғунчаи сӯсани ним

جز به مدحت ده زبان چون غنچه سوسن نیم

Рӯй ман ҳамчун лаби калаки ту доими тираи бод

روی من همچون لب کلک تو دایم تیره باد

Гар барои мадҳи ту дар олами равшани ним

گر برای مدح تو در عالم روشن نیم

Марди майдони фасоҳати ман тавонам буд аз онк

مرد میدان فصاحت من توانم بود از آنک

Ҳар нафаси мадҳ ту зоем гарчи обистани ним

هر نفس مدح تو زایم گرچه آبستن نیم

Бандаи садри туами биллоҳ агарчӣ зоҳиран

بنده صدر توام بالله اگرچه ظاهرا

Ҳалқаи андари тарафи гӯшу тавқ дар гардани ним

حلقه اندر طرف گوش و طوق در گردن نیم

Ман шудам бартару хушки мадҳи ту воқиф аз онк

من شدم بر تر و خشک مدح تو واقف از آنک

Ҳамчуи хасмони хушки мағз аз ҷаҳл ватар домани ним

همچو خصمان خشک مغز از جهل و تر دامن نیم

Дар санои ту забон оташ кунам монанди шамъ

در ثنای تو زبان آتش کنم مانند شمع

Зонка дар маънии гузорӣ чун лагани алкни ним

زانکه در معنی گزاری چون لگن الکن نیم

Кӯч наздикаст ва ман маҳрӯм аз ташрифи ту

کوچ نزدیکست و من محروم از تشریف تو

Чанд гӯйии сабру сабри охир ки ман зи оҳани ним ?

چند گویی صبر و صبر آخر که من ز آهن نیم؟

Кор ман дарёб ва як раҳи душманамро кӯр кун

کار من دریاب و یک ره دشمنم را کور کن

Зонка гарчи ноксм бедӯст ва бе душмани ним

زانکه گرچه ناکسم بی دوست و بی دشمن نیم

Онкӣ ӯ анъом аз ман боз гирад ту Не

آنکه او انعام از من باز گیرد تو نیی

Ваон ки ӯ аз ту тамаъ бардорад он каси ман ним

وان که او از تو طمع بردارد آن کس من نیم