Ёрб он қомат чун сарв хиромон нигаред

یارب آن قامت چون سرو خرامان نگرید

Ёрб он ориз ва он зулф парешон нигаред

یارب آن عارض و آن زلف پریشان نگرید

Юсуфу чоҳу расан ҳар се баҳами дида на ед

یوسف و چاه و رسن هر سه بهم دیده نه اید

Зулф ӯ бар лаби он чоҳ занхдон нигаред

زلف او بر لب آن چاه زنخدان نگرید

Сад ҳазорон дил аз пой дар афтодаи зи ғам

صد هزاران دل از پای در افتاده ز غم

Сари нигунсор дар он чоҳ ба зиндон нигаред

سر نگونسار در آن چاه به زندان نگرید

Бод аҳдӣаст вале санги дил эй длшдгон !

باد عهدی است ولی سنگ دل ای دلشدگان!

Бо чунон сахтии дили сустӣ паймон нигаред

با چنان سختی دل سستی پیمان نگرید

Бар лабаши кӯи шукрӣ танг шуду танги шукр

بر لبش کو شکری تنگ شد و تنگ شکر

Ақлро фитна шуда аз бен дандон нигаред

عقل را فتنه شده از بن دندان نگرید

Зулф ӯ соя тӯбо аст бакӯшед магар

زلف او سایه طوبی است بکوشید مگر

Соя бар чашмаи хуршед дирафшон нигаред

سایه بر چشمه خورشید درفشان نگرید

Он мубинед ки ӯ нӯш лаб омад шаби васл

آن مبینید که او نوش لب آمد شب وصل

Айш чун заҳри ман андари шаб ҳиҷрон нигаред

عیش چون زهر من اندر شب هجران نگرید

Давлати Юсуф гум гашта чаҳ байнед ба Миср

دولت یوسف گم گشته چه بینید به مصر

Зорӣу меҳнати ёқӯб ба канъон нигаред

زاری و محنت یعقوب به کنعان نگرید

Гуфтамаш бӯсау ҷон , гуфт ки инак сару санг

گفتمش بوسه و جان، گفت که اینک سر و سنگ

Ҳону ҳони бӯсаи харони бӯса арзон нигаред

هان و هان بوسه خران بوسه ارزان نگرید

Олимии фитна ӯ гашта ва сад чун ӯ ро

عالمی فتنه او گشته و صد چون او را

Ошиқи боргаҳи хусрав Эрон нигаред

عاشق بارگه خسرو ایران نگرید

Тоҷи бахше ки бадви салтанат ором гирифт

تاج بخشی که بدو سلطنت آرام گرفت

Хоҷа на фалак аз бндгиш ном гирифт

خواجه نه فلک از بندگیش نام گرفت