эй дил на санги хорае ! охир фиғон куҷост ?
ای دل نه سنگ خاره ای! آخر فغان کجاست؟
Ваии дида гар насӯхтӣ ашг равон куҷост ?
وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست؟
эй ҷони хаста ! он нафаси ним сарди кӯ ?
ای جان خسته! آن نفس نیم سرد کو؟
Ваон нолаҳо киед азуи буи ҷон куҷост ?
وان ناله ها که اید ازو بوی جان کجاست؟
эй сабри сари гирифта ! агар зиндае ҳануз
ای صبر سر گرفته! اگر زنده ای هنوز
Аз сӯзи синаи навҳа ва аз ғам фиғон куҷост ?
از سوز سینه نوحه و از غم فغان کجاست؟
эй ақли мухтасар ! ту зи меҳнати амони мҷўӣ
ای عقل مختصر! تو ز محنت امان مجوی
Худ ҷустаи гир дар ҳамаи олам амон куҷост ?
خود جسته گیر در همه عالم امان کجاست؟
эй рӯз ! агар ту ҳамдаму ҳамдард мо шудӣ
ای روز! اگر تو همدم و همدرد ما شدی
Чашмии пари об аз дам оташ фишон куҷост ?
چشمی پر آب از دم آتش فشان کجاست؟
эй шаб ! агар пилос напӯшидае ба сӯг
ای شب! اگر پلاس نپوشیده ای به سوگ
Лабҳои хушку гӯна чун заъфарон куҷост ?
لبهای خشک و گونه چون زعفران کجاست؟
Бас бар ҳамасту тираи ҷаҳон эй чаҳ воқеааст ?
بس بر هم است و تیره جهان ای چه واقعه است؟
Он айшу хўшдлӣ ки бади андар ҷаҳон куҷост ?
آن عیش و خوشدلی که بد اندر جهان کجاست؟
Олам сиёҳ монад магар субҳдам бсухт
عالم سیاه ماند مگر صبحدم بسوخت
Вар на зи нур дар ҳамаи олам нишон куҷост ?
ور نه ز نور در همه عالم نشان کجاست؟
эй осмони шӯхи сияҳ дил бигӯӣ ҳин !
ای آسمان شوخ سیه دل بگوی هین!
Коникс ки бад ба қадар ба аз осмон куҷост ?
کانکس که بد به قدر به از آسمان کجاست؟
Ваии рӯзгори сангдили сифла ! бози гӯй
وی روزگار سنگدل سفله! باز گوی
Кони миваи дили шаҳ соҳибқирон куҷост ?
کان میوه دل شه صاحبقران کجاست؟
эй даҳри дуни параст ! бидон то чаҳ кардае ?
ای دهر دون پرست! بدان تا چه کرده ای؟
Дар кӣна ки рафтау хӯн ки хӯрдае ?
در کینه که رفته و خون که خورده ای؟