эй дил на санги хорае ! охир фиғон куҷост ?

ای دل نه سنگ خاره ای! آخر فغان کجاست؟

Ваии дида гар насӯхтӣ ашг равон куҷост ?

وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست؟

эй ҷони хаста ! он нафаси ним сарди кӯ ?

ای جان خسته! آن نفس نیم سرد کو؟

Ваон нолаҳо киед азуи буи ҷон куҷост ?

وان ناله ها که اید ازو بوی جان کجاست؟

эй сабри сари гирифта ! агар зиндае ҳануз

ای صبر سر گرفته! اگر زنده ای هنوز

Аз сӯзи синаи навҳа ва аз ғам фиғон куҷост ?

از سوز سینه نوحه و از غم فغان کجاست؟

эй ақли мухтасар ! ту зи меҳнати амони мҷўӣ

ای عقل مختصر! تو ز محنت امان مجوی

Худ ҷустаи гир дар ҳамаи олам амон куҷост ?

خود جسته گیر در همه عالم امان کجاست؟

эй рӯз ! агар ту ҳамдаму ҳамдард мо шудӣ

ای روز! اگر تو همدم و همدرد ما شدی

Чашмии пари об аз дам оташ фишон куҷост ?

چشمی پر آب از دم آتش فشان کجاست؟

эй шаб ! агар пилос напӯшидае ба сӯг

ای شب! اگر پلاس نپوشیده ای به سوگ

Лабҳои хушку гӯна чун заъфарон куҷост ?

لبهای خشک و گونه چون زعفران کجاست؟

Бас бар ҳамасту тираи ҷаҳон эй чаҳ воқеааст ?

بس بر هم است و تیره جهان ای چه واقعه است؟

Он айшу хўшдлӣ ки бади андар ҷаҳон куҷост ?

آن عیش و خوشدلی که بد اندر جهان کجاست؟

Олам сиёҳ монад магар субҳдам бсухт

عالم سیاه ماند مگر صبحدم بسوخت

Вар на зи нур дар ҳамаи олам нишон куҷост ?

ور نه ز نور در همه عالم نشان کجاست؟

эй осмони шӯхи сияҳ дил бигӯӣ ҳин !

ای آسمان شوخ سیه دل بگوی هین!

Коникс ки бад ба қадар ба аз осмон куҷост ?

کانکس که بد به قدر به از آسمان کجاست؟

Ваии рӯзгори сангдили сифла ! бози гӯй

وی روزگار سنگدل سفله! باز گوی

Кони миваи дили шаҳ соҳибқирон куҷост ?

کان میوه دل شه صاحبقران کجاست؟

эй даҳри дуни параст ! бидон то чаҳ кардае ?

ای دهر دون پرست! بدان تا چه کرده ای؟

Дар кӣна ки рафтау хӯн ки хӯрдае ?

در کینه که رفته و خون که خورده ای؟