Адаб чун моҳи нави имшаби паии таклиф ман дорад

ادب چون ماه نو امشب پی تکلیف من دارد

Қадаҳ каҷ карда саҳбое ки шарм аз рехтан дорад

قدح کج کرده صهبایی که شرم از ریختن دارد

Ба вазъи ғунча фурсат медиҳад овози гулҳо ро

به وضع غنچه فرصت می‌دهد آواز گل‌ها را

Ки лаб зинҳор мгшоииди хомӯшӣ чаман дорад

که لب زینهار مگشایید خاموشی چمن دارد

зи созу барги осоиш чаҳ дорад манъами ғофил

ز ساز و برگ آسایش چه دارد منعم غافل

Ҳамагар ном дорад дар замин об кун дорад

همه‌ گر نام دارد در زمین آب کن دارد

Чунин каз дидаҳо иўшидаҳанд аҳволи маҷнӯнам

چنین کز دیده‌ها یوشیده‌اند احوال مجنونم

Кигар гардун шавам урёнии ман перҳан дорад

که گر گردون شوم عریانی من پیرهن دارد

зи ангушти шаҳодат ин навоем гӯш май молад

ز انگشت شهادت این نوایم ‌گوش می‌مالد

Ки сӯй ӯ ишорати ҳам зи худ бархестан дорад

که سوی او اشارت هم ز خود برخاستن دارد

Азин маҳфил ба ҷое рӯ ки дар ёди касони ное

ازین محفل به جایی رو که در یاد کسان نایی

Вагарна дар адами ҳам рафтанати боз омадан дорад

وگرنه در عدم هم رفتنت باز آمدن دارد

Бисӯзу маҳви шӯ то ишқ гардад фориғ аз ранҷат

بسوز و محو شو تا عشق‌ گردد فارغ از رنجت

Шарори санги бути пари интизор брҳмн дорад

شرار سنگ بت پر انتظار برهمن دارد

Ба перӣ то куҷои хоби саломати орзӯ кардан

به پیری تا کجا خواب سلامت آرزو کردن

Хмидни соя бар бунёди девор куҳан дорад

خمیدن سایه بر بنیاد دیوار کهن دارد

намедонам куҷои дуздами сар аз бедоди мижгонаш

نمی‌دانم کجا دزدم سر از بیداد مژگانش

Ки дил то дидаи як тири тағофули пар задан дорад

که دل تا دیده یک تیر تغافل پر زدن دارد

Шиква ноз меболад зи паҳлавии ниёзи ӣнҷо

شکوه ناز می‌بالد ز پهلوی نیاز اینجا

Кулоҳ ӯ шикаст орост то рангам шикан дорад

کلاه او شکست آراست تا رنگم شکن دارد

Бағал вомӣ кунад гирди чамани хези хиром ӯ

بغل وامی‌کند گرد چمن ‌خیز خرام او

Ки имшаби анҷумани маҳтобу буи ёсуман дорад

که امشب انجمن مهتاب و بوی یاسمن دارد

Дил аз нанг об шуд бедил ки пеши лаъли хомӯшаш

دل‌از ننگ‌آب‌شد بیدل‌که‌پیش‌لعل‌خاموشش

Табассум мекунад мавҷи гуҳари гӯйӣ даҳан дорад

تبسم می‌کند موج‌ گهر گویی دهن دارد