Ба пастии вонмонд ҳар ки аз дардӣ нишон дорад
به پستی وانماند هر که از دردی نشان دارد
Саҳар аз чокҳои дил ба гардун нардбон дорад
سحر از چاکهای دل به گردون نردبان دارد
Ба дӯши алрҳилии бор ҳасрат мекашад олам
به دوش الرحیلی بار حسرت میکشد عالم
Ҷараси умрии сет чун гули маҳмили ин корвон дорад
جرس عمریست چون گل محمل این کاروان دارد
Биҷуз ваҳшат намеболад зи аҷзои ҷаҳони гардӣ
بجز وحشت نمیبالد ز اجزای جهانگردی
Чаман аз барги барги хеши доман бар миён дорад
چمن از برگ برگ خویش دامن بر میان دارد
Ба завқи офияти хӯни хўррднт кораст маъзӯрӣ
به ذوق عافیت خون خورردنت کار است معذوری
Дар ӣнҷогар ҳама мағзаст дард устихон дорад
در اینجا گر همه مغز است درد استخوان دارد
Макун бо чашмтар савдо агар маҳви тамошое
مکن با چشم تر سودا اگر محو تماشایی
Баҳори ҳайрати ойӣна дар шабнам хазон дорад
بهار حیرت آیینه در شبنم خزان دارد
Сухан бошад далели зиндагии равшани хаёлон ро
سخن باشد دلیل زندگی روشنخیالان را
Ғам мурдан надорад шуълаи мо то забон дорад
غم مردن ندارد شعلهٔ ما تا زبان دارد
Дар оғӯши нишоти даҳри хобидаи сети кулуфтҳо
در آغوش نشاط دهر خوابیدهست کلفتها
Шикастан дар тилисми шухии ранг ошён дорад
شکستن در طلسم شوخی رنگ آشیان دارد
Ба сдглзори раъное ба чандини ранги пайдое
به صدگلزار رعنایی به چندین رنگ پیدایی
Ҳамон номӯси яктоеи маро аз ман ниҳон дорад
همان ناموس یکتایی مرا از من نهان دارد
Ғуборам пар намезадгар намесар мезад аз ашкам
غبارم پر نمیزد گر نمی سر می زد از اشکم
Аннани ваҳшати ман аҷзи ин во мондагон дорад
عنان وحشت من عجز این واماندگان دارد
Нишот ҳасан меболад зи дарди ошиқони бедил
نشاط حسن میبالد ز درد عاشقان بیدل
Гулистони ханда дарбораст то булбул фиғон дорад
گلستان خنده دربار است تا بلبل فغان دارد