Чаро касе чу ҳубоб аз адаб нигоҳ надорад

چرا کسی چو حباب از ادب نگاه ندارد

Сиррӣ ки ғайри ҳавои пашм дрклоаҳ надорад

سری‌ که غیر هوا پشم درکلاه ندارد

Димоғи нашъаи фақри орзӯӣ ҷоҳ надорад

دماغ نشئهٔ فقر آرزوی جاه ندارد

Сари бараҳнаи мо дардӣ азклоаҳ надорад

سر برهنهٔ ما دردی ازکلاه ندارد

Қисм ба ҷавҳар бе рабтии ниёзу тааюн

قسم به جوهر بی‌ربطی نیاز و تعین

Ки ҳаркиро ҷгарӣ додаанд оҳ надорад

که هرکه را جگری داده‌اند آه ندارد

зи боди дастии он зулфи тобдори кабобам

ز باد دستی آن زلف تابدار کبابم

Кигар ҳама дилаш уфтад ба каф нигоҳ надорад

که‌ گر همه دلش افتد به‌ کف نگاه ندارد

Ҳақиқати ту мҷозости дил ба ваҳми мФрсо

حقیقت تو مجازاست دل به وهم مفرسا

Ки ғайри шишаи парии ҳеҷ дастгоҳ надорад

که غیر شیشه پری هیچ دستگاه ندارد

Нафас ба ҷодаи тарозӣ агар фузул науфтад

نفس به جاده طرازی اگر فضول نیفتد

Саросари ду ҷаҳон манзиласт , роҳ надорад

سراسر دو جهان منزل است‌، راه ندارد

Чу чашм аз мижа ғофил машав ки ҳеҷ каси ин ҷо

چو چشم از مژه غافل ‌مشو که هیچ کس این جا

Ба ғайри сояи девори худ паноҳ надорад

به غیر سایهٔ دیوار خود پناه ندارد

Мабош бихир аз барқ бе амони дамӣдан

مباش بیخیر از برق بی‌امان دمیدن

Ки дона дар даҳани ӣнҷо ба ғайр коҳ надорад

که دانه در دهن اینجا به غیر کاه ندارد

Агар зи маҳкамаи адли додхоҳи наҷотӣ

اگر ز محکمهٔ‌ عدل دادخواه نجاتی

Ду лаб ба меҳри расони даъвӣат гувоҳ надорад

دو لب به مهر رسان دعویت‌ گواه ندارد

Бисоти ҳашар ки хуршеди фазл май дамади ӣнҷо

بساط‌ حشر که خورشید فضل‌ می‌دمد اینجا

Ту соя гар набарӣ нома сиёҳ надорад

تو سایه‌ گر نبری نامهٔ سیاه ندارد

Тараҳҳумаст бар аҳволи халқи яъси бизоъат

ترحم است بر احوال خلق یأس بضاعت

Ки дар хури карамаши ҳечкас гуноҳ надорад

که در خور کرمش هیچکس گناه ندارد

зи дастгоҳи таъаллуқи мҷуи ҳисоби таҷарруд

ز دستگاه تعلق مجو حساب تجرد

Баландии мижа болидан нигоҳ надорад

بلندی مژه بالیدن نگاه ندارد

Нафаси тазаллуми оворагеи куҷои баради охир

نفس تظلم آوارگی ‌کجا برد آخر

зи дили баромада дар ҳеҷ ҷо паноҳ надорад

ز دل برآمده در هیچ جا پناه ندارد

Ба ғайри доғ ки пӯшад чу шамъи бедили мо ро

به غیر داغ‌ که پوشد چو شمع بیدل ما را

Ки пой то ба сараши ғайри як кулоҳ надорад

که پای تا به سرش غیر یک ‌کلاه ندارد