Нафас ба ғайри таку пўии ботилӣ ки надорад

نفس به غیر تک و پوی باطلی‌ که ندارد

Дгркҷои барадами ҷуз ба манзилӣ ки надорад

دگرکجا بردم جز به منزلی‌که ندارد

Ба боди ҳарза дуӣ дод хоки мазраъи роҳат

به باد هرزه‌دوی داد خاک مزرع راحت

Димоғи сӯхтаи хирмани зи ҳосилӣ ки надорад

دماغ سوخته خرمن ز حاصلی که ندارد

Ба як ду қатра ки гавҳар дмондаҳаст таъаммул

به یک دو قطره‌که‌گوهر دمانده است تأمل

Муҳӣти хуфта дар оғӯши соҳилӣ ки надорад

محیط خفته در آغوش ساحلی‌که ندارد

Бапуш дида ва бигузар ки гирди дашти таъаллуқ

بپوش دیده و بگذر که‌ گرد دشت تعلق

Ҳазор ноқаи нишондаи сет дар гулӣ ки надорад

هزار ناقه نشانده‌ست در گلی که ندارد

Бҳорглшни имкони зи созу брки шукуфтан

بهارگلشن امکان ز ساز و برک شکفتن

Ҳамин шикастан рангаст мушкилӣ ки надорад

همین شکستن رنگ است مشکلی‌که ندارد

Арақи захираи намояд ба боргоҳи карямон

عرق ذخیره نماید به بارگاه‌کریمان

Забони ҷуръати изҳори соилӣ ки надорад

زبان جرات اظهار سایلی که ندارد

Ба ғайритӯҳмати хӯнӣ ки нест дар руки бсмл

به غیرتهمت خونی‌که نیست در رک بسمل

Чаҳ басти ваҳм ба домони қотилӣ ки надорад

چه بست وهم به دامان قاتلی‌که ندارد

Дар ин работи куҳани хоби нози бардаи ҷаҳон ро

در این رباط‌ کهن خواب ناز برده جهان را

Ба зибри сояи девори моилӣ ки надорад

به زبر سایهٔ دیوار مایلی که ندارد

Ғубори шишаи зи мардум наҳуфтааст парӣ ро

غبار شیشه ز مردم نهفته است پری را

Мапуаш чашми зи Лайлӣ ба маҳмилӣ ки надорад

مپوش چشم ز لیلی به محملی‌که ندارد

Ҳазор оина бар санг зад ғурури тааюн

هزار آینه بر سنگ زد غرور تعین

Ҷаҳон ба худ тарафаст аз муқобилӣ ки надорад

جهان به خود طرف است از مقابلی‌که ندارد

Нафас гудохт давидан , ба бод рафт нпидн

نفس‌گداخت دویدن، به باد رفت نپیدن

Хаёл по накашид охир аз гулӣ ки надорад

خیال پا نکشید آخر از گلی ‌که ندارد

Ба ҷузи ҷунун чаҳ фурӯзад чароғи фитрати инсон

به جز جنون چه فروزد چراغ فطرت انسان

Ба хилватӣ ки надидаасту маҳфилӣ ки надорад

به خلوتی‌که ندیده است و محفلی‌که ندارد

Ғами муҳаббату доғи вафои врнҷи таманно

غم محبت و داغ وفا ورنج تمنا

Чҳо намекашад ин бедил аз дилӣ ки надорад

چها نمی‌کشد این بیدل از دلی که ندارد