Ҳирс агар бар аташ ғулув дорад

حرص اگر بر عطش غلو دارد

Шарми обӣ дигар ба ҷӯ дорад

شرم آبی دگر به جو دارد

Гӯшаи домани қаноати гир

گوشهٔ دامن قناعت گیر

Хоки ин водӣ обрӯ дорад

خاک این وادی آبرو دارد

Хори хори хаёл пуч балост

خار خار خیال پوچ بلاست

Оҳ зон дил ки орзӯ дорад

آه زان دل که آرزو دارد

Нест ин баҳр бе шинои ҳубоб

نیست این بحر بی شنای حباب

Сар бе мағзи ҳам каду дорад

سر بی‌مغز هم‌کدو دارد

Ранги гул бе ту бедимоғам кард

رنگ گل بی ‌تو بی ‌دماغم کرد

Хӯни ин захми тоза бӯ дорад

خون این زخم تازه بو دارد

Даст май бояд аз ҷаҳон шустан

دست می‌باید از جهان شستن

Рафъи олоиши ин вузӯ дорад

رفع آلایش این وضو دارد

Сози иқбол бешикастӣ нест

ساز اقبال بی شکستی نیست

Чистӣ эътибор мӯ дорад

چیستی اعتبار مو دارد

Бе ривоҷи ҷаҳон унсурӣ ем

بی‌رواج جهان عنصری‌ایم

Ҷинси мо гирд чорсў дорад

جنس ما گرد چارسو دارد

Авҷи бунёди мо , нигунсории сет

اوج بنیاد ما ، نگونساری‌ست

Мӯии сар , сӯии хоки рӯ , дорад

موی سر، سوی خاک رو، دارد

Аз нафас раст ва рафт ба бод

از نفس رست و رفت به باد

Решаи мо ҳамин нимув дорад

ریشهٔ ما همین نمو دارد

Бирка нолад ниёзи мо ёрб

برکه نالد نیاز ما یارب

Додраси пар ба ноз ху дорад

دادرس پر به ناز خو دارد

Хок ногашта пок натавон шуд

خاک ناگشته پاک نتوان شد

Зоҳидӣ ! оби ҳам вузӯ дорад

زاهدان‌! آب هم وضو دارد

Ҳркҷоиими зин чаман даврем

هرکجاییم زین چمن دوریم

Мо ва ман рангу буи ва дорад

ما و من رنگ و بوی و دارد

Бедили ин ҳарфу савт чизе нест

بیدل این‌حرف و صوت چیزی‌نیست

Хомшӣ маънӣ магӯ дорад

خامشی معنی مگو دارد