Пар афшондаам бо авҷи анқо гуфтугӯ дорад
پر افشاندهام با اوج عنقا گفتگو دارد
Ғубори рафта аз худ бо сурайё гуфтугӯ дорад
غبار رفته از خود با ثریا گفتگو دارد
Забони сабза зон хати дилафзо гуфтугӯ дорад
زبان سبزه زان خط دلافزا گفتگو دارد
Даҳони ғунча зон лаъли шкрхо гуфтугӯ дорад
دهان غنچه زان لعل شکرخا گفتگو دارد
Дар он маҳфил ки ҳайрати тарҷумони роз дил бошад
در آن محفلکه حیرت ترجمان راز دل باشد
Хамӯшӣ дорад изҳорӣ ки гуё гуфтугӯ дорад
خموشی دارد اظهاری که گویا گفتگو دارد
Надорад кӯтаҳӣ дар ҳеҷ ҳоли афсонаи ошиқ
ندارد کوتهی در هیچ حال افسانهٔ عاشق
Фиғонгар лаби фурӯи бандади таманно гуфтугӯ дорад
فغان گر لب فرو بندد تمنا گفتگو دارد
Хурӯшами дрғмт бо шӯр мҳшрмӣ занад паҳлу
خروشم درغمت با شور محشرمیزند پهلو
Сиришкам берахт бо ҷӯши дарё гуфтугӯ дорад
سرشکمبیرختبا جوشدریا گفتگو دارد
Ба чашм серума олудат чаҳ ҷои нисбати наргис
به چشم سرمهآلودت چه جای نسبت نرگس
зи кўриҳост ҳар кас то ба ӣнҷо гуфтугӯ дорад
ز کوریهاست هر کس تا به اینجا گفتگو دارد
Ту хоҳии шӯри олами гӯу хоҳии изтироби дил
تو خواهی شور عالم گو و خواهی اضطراب دل
Ҳамон як маънии шавқи ӣнқадарҳо гуфтугӯ дорад
همان یک معنی شوق اینقدرها گفتگو دارد
Бурун аз соз ваҳдат нест ин касрати навое ҳо
بروناز ساز وحدت نیست این کثرتنوایی ها
Забони мавҷи ҳам дар ком дарё гуфт вгў дорад
زبان موج هم در کام دریا گفتوگو دارد
зи сар то пои соғари як даҳани хамёза май байнам
ز سر تا پای ساغر یک دهن خمیازه میبینم
зи ҳарф лаъл мегаван ки мино гуфтугӯ дорад
ز حرف لعل میگون که مینا گفتگو دارد
Лаби шухӣ ки ҷӯш Хизр дорад хати мишкӣнаш
لب شوخی که جوش خضر دارد خط مشکینش
Чу ояд дар табассум бо масеҳо гуфтугӯ дорад
چو آید در تبسم با مسیحا گفتگو دارد
зи оҳанги гудоз дил мабош эй бихбри ғофил
ز آهنگ گداز دل مباش ای بیخبر غافل
Забони шамъ хомӯшаст аммо гуфтугӯ дорад
زبان شمع خاموش است اما گفتگو دارد
Кулоҳи орои таслимам наме зебади ғурур аз ман
کلاهآرای تسلیمم نمیزیبد غرور از من
Сари афтода бо нақши кафи по гуфтугӯ дорад
سر افتاده با نقش کف پا گفتگو دارد
Ғубори гардиши чашмии сети сар то пои мо бедил
غبار گردش چشمیست سر تا پای ما بیدل
Забон дар серума гирад ҳар ки бо мо гуфтугӯ дорад
زبان در سرمه گیرد هر که با ما گفتگو دارد