Онҷокаҳи хаёлати з тмноглаҳ дорад
آنجاکه خیالت ز تمناگله دارد
Андеша агар хӯн нашавад ҳавсила дорад
اندیشه اگر خون نشود حوصله دارد
Чашмами зи ҳмоғўшии мижгон гила дорад
چشمم ز هماغوشی مژگان گله دارد
Ин соғари ҳайрати сифат обила дорад
این ساغر حیرت صفت آبله دارد
Шмшодқдонро ба гулистони хиромат
شمشادقدان را به گلستان خرامت
Мавҷи арақи шарм ба по силсила дорад
موج عرق شرم به پا سلسله دارد
эй зоҳид агар шуълаи оҳӣ ба дилат нест
ای زاهد اگر شعلهٔ آهی به دلت نیست
Бетир , камони ту чаҳ суд аз чилла дорад
بیتیر، کمان تو چه سود از چله دارد
Барқи арақи ҳасан Фаҳ зад шуълаи дртни боғ
برق عرق حسنفه زد شعله درتن باغ
Гул дар ҷигар аз шабнами субҳ обила дорад
گل در جگر از شبنم صبح آبله دارد
Сртои қадами шамъи ғборпӣ оҳ аст
سرتا قدم شمع غبارپی آه است
Танҳо рӯи шавқи ту аҷаб қофила дорад
تنها رو شوق تو عجب قافله دارد
Зинҳори паии машраби маҷнӯни Рӯшони гир
زنهار پی مشرب مجنونروشان گیر
Гар офиятӣ ҳаст ҳамин силсила дорад
گر عافیتی هست همین سلسله دارد
Ойӣнаи фӯлод сияҳ карда оҳии сет
آیینهٔ فولاد سیه کردهٔ آهیست
Дилҳои асирон чиқадр ҳавсила дорад
دلهای اسیران چقدر حوصله دارد
Фарқи адам аз ҳастӣ мо сахт маҳол аст
فرق عدم از هستی ما سخت محال است
Аз мавҷ , шикастан чиқадр фосила дорад
از موج، شکستن چقدر فاصله دارد
Дигар ба куҷо май рӯй эй толиби ором
دیگر به کجا می روی ای طالب آرام
Гардуни тапиши ободу замин зилзила дорад
گردون تپشآباد و زمین زلزله دارد
Ёрб ба чаҳ тдбиркнди қатъи раҳи умр
یارب به چه تدبیرکند قطع ره عمر
Пои нафаси ман ки зи дил обила дорад
پای نفس منکه ز دل آبله دارد
Бедили хам ҳар тори згисўии сиёҳаш
بیدل خم هر تار زگیسوی سیاهش
Сомони парешонеи сад қофила дорад
سامان پریشانی صد قافله دارد