Ҳарҷо нафасӣ ҳаст з ҳастӣ гила дорад

هرجا نفسی هست ز هستی‌ گله دارد

Девонау ҳушёри ҳамин силсила дорад

دیوانه و هشیار همین سلسله دارد

Печида ба пои талабами домани даштӣ

پیچیده به پای طلبم دامن دشتی

Каз обилаи сад реги равон қофила дорад

کز آبله صد ریگ روان قافله دارد

Маъзӯрам агар тоқат рафтор надорам

معذورم اگر طاقت رفتار ندارم

Чун шамъи зи сар то қадамам обила дорад

چون شمع ز سر تا قدمم آبله دارد

Битобии дили санги раҳи бихбриҳост

بیتابی دل سنگ ره بیخبریهاست

Аз вазъи ҷараси қофилаи мо гила дорад

از وضع جرس قافلهٔ ما گله دارد

Бегонаи кайфият ғайбаст шаҳодат

بیگانهٔ کیفیت غیب است شهادت

Чандон ки забони ту зи дил фосила дорад

چندان که زبان تو ز دل فاصله دارد

Маҳмили каши таслими зи худ рафтан ашкем

محمل‌کش تسلیم ز خود رفتن اشکیم

Ин қофилаи як лағзиши по роҳила дорад

این قافله یک لغزش پا راحله دارد

Дар водии фурсати сару барг қадамӣ нест

در وادی فرصت سر و برگ قدمی نیست

Дил мераваду дасти фусӯс обила дорад

دل می‌رود و دست فسوس آبله دارد

Бар ваҳшати мо хурдаи мгирид ки ошиқ

بر وحشت ما خرده مگیرید که عاشق

Чун ашки ҳамин як дил беҳавсила дорад

چون اشک همین یک دل بی‌حوصله دارد

Як чанд ту ҳам хона ба дӯши ман ва мо бош

یک‌چند تو هم خانه به‌دوش‌من و ما باش

Офоқ дар овози ҷарас қофила дорад

آفاق در آواز جرس قافله دارد

Дардисари гул чанд диҳад нолаи булбул

دردسر گل چند دهد نالهٔ بلبل

Бедили ғазали мо нишнидан сала дорад

بیدل غزل ما نشنیدن صله دارد