Аз пунба агар оташи сӯзон гила дорад

از پنبه اگر آتش سوزان گله دارد

Девонаи ҳам аз хори биёбон гила дорад

دیوانه هم از خار بیابان گله دارد

Дар олами осӯдагӣ аз хеш равонем

در عالم آسودگی از خویش روانیم

Мавҷи гуҳар аз чидани домон гила дорад

موج گهر از چیدن دامان گله دارد

Чун ашки арақи рези ҳиҷобам чаҳ тавон кард

چون اشک عرق‌ریز حجابم چه توان‌ کرد

Мастурии ишқ аз ман урён гила дорад

مستوری عشق از من عریان‌گله دارد

Ойӣнаи дилро з нафас нест раҳоӣ

آیینهٔ دل را ز نفس نیست رهایی

Дарёи абас аз шухии тӯфон гила дорад

دریا عبث از شوخی توفان ‌گله دارد

Девонагӣу ҳуш ба як ҷома нагунҷад

دیوانگی و هوش به یک جامه نگنجد

Аз дасти адаби чоки гиребон гила дорад

از دست ادب چاک گریبان گله دارد

Кӯи дил ки бидонам зи ғамати нола фуруш аст

کو دل‌ که بدانم ز غمت ناله‌فروش است

Кӯи лаб ки тавон гуфт зи ҷонон гила дорад

کو لب که توان گفت ز جانان گله دارد

эй бихбр , азкми хирадони шиква чаҳ лозим

ای بیخبر، ازکم‌خردان شکوه چه لازم

Одам набӯд онкии зи ҳайвон гила дорад

آدم نبود آنکه ز حیوان‌ گله دارد

Дар соғару минои тиҳии нола шароб аст

در ساغر و مینای تهی ناله شراب است

Муфлиси ҳама аз олами сомон гила дорад

مفلس همه از عالم سامان گله دارد

Ойӣнаи мо лиззат дидор нафаҳмид

آیینهٔ ما لذت دیدار نفهمید

Муштоқи ту аз дидаи ҳайрон гила дорад

مشتاق تو از دیده حیران گله دارد

Дар нусхаи кайфияти ин боғ вафо нест

در نسخهٔ‌ کیفیت این باغ وفا نیست

Мазмуни гул аз бастани паймон гила дорад

مضمون‌گل از بستن پیمان‌گله دارد

МҷбўрФноро чаҳ хамӯшӣ чаҳ такаллум

مجبورفنا را چه خموشی چه تکلم

Чндонкаҳ нафас мезанад инсон гила дорад

چندانکه نفس می‌زند انسان‌گله دارد

Бедил ба ҳаваси доғи муҳаббати нФрўзӣ

بیدل به هوس داغ محبت نفروزی

Ин шаб ки ту дории зи чироғон гила дорад

این شب‌که تو داری ز چراغان‌گله دارد