Фсрдн аз мизоҷи шуълаи хокистари буруни орад

فسردن از مزاج شعله خاکستر برون آرد

Тараддуд чу нафаси сӯзади зи худ бистари буруни орад

تردد چو نفس سوزد ز خود بستر برون آرد

Ба ашкии кулуфт аз дил кӣ тавон бурдан ки дарёи ҳам

به اشکی‌ کلفت از دل‌ کی توان بردن که دریا هم

Ятемии мушкили сет аз тинати гавҳари буруни орад

یتیمی مشکل‌ست از طینت‌ گوهر برون آرد

Фанои ҳам моя ҳастӣ сет азоФт мабош эмин

فنا هم مایهٔ هستی‌ست ازآفت مباش ایمن

Ки чун бигузаштӣ аз мурдани қиёмати сари буруни орад

که چون بگذشتی از مردن قیامت سر برون آرد

Ба нав медай дар ин гулшан чу ранги умед он дорам

به نو میدی در این‌ گلشن چو رنگ امید آن دارم

Ки афсурдани зи парвозами пари афшонтар буруни орад

که افسردن ز پروازم پر افشانتر برون آرد

зи ҷӯши бихўдӣ софаст дарди орзӯии дил

ز جوش بیخودی صاف است درد آرزوی دل

Хушо ойӣнае каз хеши равшангари буруни орад

خوشا آیینه‌ای کز خویش روشنگر برون آرد

Ғуборӣ аз хаташи роҳ назар мезад , надонистам

غباری از خطش راه نظر می‌زد، ندانستم

Ки ин шамъ аз пари парвонаҳо дафтари буруни орад

که این شمع از پر پروانه‌ها دفتر برون آرد

Ки медонист пеш аз даври хат , эъҷози ҳасан ӯ

که‌ می‌دانست پیش از دور خط‌، اعجاز حسن او

Ки аз лаъли турши мавҷи зумурради сари буруни орад

که از لعل ترش موج زمرّد سر برون ‌آرد

Ба гулшан гар бигӯям васф лаъл мефуруш ӯ

به‌ گلشن‌ گر بگویم وصف لعل میفروش او

Ба ҳасрати шохи гул аз остини соғари буруни орад

به حسرت شاخ‌ گل از آستین ساغر برون آرد

Надорад шабнами ман барги изҳории дарин гулшан

ندارد شبنم من برگ اظهاری درین ‌گلشن

Магар навмедем дар ранги чашмтар буруни орад

مگر نومیدیم در رنگ چشم تر برون آرد

Ба пастӣ то бимонад шавқ ҷаҳдӣ кун ки хӯни гардӣ

به پستی تا بماند شوق جهدی‌ کن‌ که خون ‌گردی

Чу оби ойӣнаи дор ранг гардад , пари буруни орад

چو آب آیینه‌دار رنگ‌ گردد، پر برون آرد

Фиреби ҷоҳ аз бозича гардун махӯр бедил

فریب جاه از بازیچهٔ گردون مخور بیدل

Ки май тарсами сар бемағзӣ аз афсари буруни орад

که می‌ترسم سر بی‌مغزی از افسر برون آرد