Хокистарӣ намонад зи мо то ҳавои барад

خاکستری نماند ز ما تا هوا برد

Дигар касе чаҳ сарфаи зи тороҷи мо барад

دیگر کسی چه صرفه ز تاراج ما برد

Нақши муроди муфти ҳарифии казин бисот

نقش مراد مفت حریفی کزین بساط

Чун шуъла ранг бозаду доғи вафои барад

چون شعله رنگ بازد و داغ وفا برد

Осӯдаи ҷабҳае ки дарин маъбади ҳавас

آسوده جبهه‌ای که درین معبد هوس

Чун шамъи саҷда бар асари нақши пои барад

چون شمع سجده بر اثر نقش پا برد

Охир ба дарду доғи гиреҳи гашти пайкарам

آخر به درد و داغ‌گره‌گشت پیکرم

Сад гӯии ашки як мижаи чавгони куҷои барад

صد گوی اشک یک مژه چوگان ‌کجا برد

Сайли баннои мавҷи ҳамон зиндагӣ бас аст

سیل بنای موج همان زندگی بس است

Бгзортои ғубори ман оби бақои барад

بگذارتا غبار من آب بقا برد

Збни хокдон дигар чаҳ баради нотавони ишқ

زبن خاکدان دگر چه برد ناتوان عشق

Худро магари ҳилол ба пушти ду то барад

خود را مگر هلال به پشت دو تا برد

Маҳрӯми домани ту ғубори ниёзи ман

محروم دامن تو غبار نیاز من

Сад субҳи чоки сина ба дӯши ҳавои барад

صد صبح چاک سینه به دوش هوا برد

Чашмӣ ки аз ғубор дилаш нест ибратӣ

چشمی که از غبار دلش نیست عبرتی

Ёрб ки илтиҷо ба дар тўтёи барад

یارب ‌که التجا به در توتیا برد

Ҳасани қабули ҷъўаҳи камӣни баҳонаи ист

حسن قبول جلوه‌کمین بهانه‌ایست

Кӯи дил ки ҷои оинаи дасти дуои барад

کو دل که جای آینه دست دعا برد

Зоҳиди зи сбҳаҳи наъли яқинат дар оташ аст

زاهد ز سبحه نعل یقینت در آتش است

Дркъбаҳи роҳ дайр гирифтӣ худои барад

درکعبه راه دیر گرفتی خدا برد

Кӯи қосидӣ ки дар шикани доми интизор

کو قاصدی که در شکن دام انتظار

Пайғомӣ аз ту орад ва моро зи мо барад

پیغامی از تو آرد و ما را ز ما برد

Ҳаркас ба дайри вкъбаҳи далелаш бизоъатӣ аст

هرکس به دیر وکعبه دلیلش بضاعتی است

Бедил ба ҷузи дилӣ ки ндордкҷои барад

بیدل به جز دلی‌که نداردکجا برد