Шарми қусӯрам аз сухан , шикваи эътибори барад
شرمقصورم از سخن، شکوهاعتبار برد
Оина дароӣ арақ аз нафасами ғубори барад
آینهدرای عرق از نفسم غبار برد
Ҷузи хати ҷодаи адаби қосид муддао набӯд
جز خط جاده ادب قاصد مدعا نبود
Лағзиши по ба доманами нома ба кӯии ёри барад
لغزش پا به دامنم نامه به کوی یار برد
Бскаҳ ба боргоҳи фазл , расми қабули ом буд
بسکه به بارگاه فضل، رسم قبول عام بود
Ҳарки бизоъатӣ надошт орзӯии нисори барад
هرکه بضاعتی نداشت آرزوی نثار برد
Ибрати микшони ёси сӯхти димоғ мастӣ ам
عبرت میکشان یاس سوخت دماغ مستیام
Ҳаркии қадаҳ ба санг зад азсри ман хумори барад
هرکه قدح به سنگ زد ازسر من خمار برد
Берахт аз ҳуҷуми дарди бскаҳи ҷунун баҳона ам
بیرخت از هجوم درد بسکه جنون بهانهام
Рангам агар парии шикасти нола ба кӯҳсори барад
رنگم اگر پری شکست ناله بهکوهسار برد
Ҳирс дар орзӯии ҷоҳи ранги ҳузури фақри бохт
حرص در آرزوی جاه رنگ حضور فقر باخت
Нақди бисоти олимии фикри ҳамин қимори барад
نقد بساط عالمی فکر همین قمار برد
Збни амалӣ ки ваҳми халқи ғарраи тоқат худ аст
زبنعملیکه وهم خلق غره طاقت خود است
Ҷуз ба адам наме тавон ҳасрати музди кори барад
جز به عدم نمیتوان حسرت مزد کار برد
Шъли ҳавас ба ҳечкас навбати огаҳии надод
شعل هوس به هیچکس نوبت آگهی نداد
Завқи ҳинои зи дасти мо домани оннигор барад
ذوق حنا ز دست ما دامن آن نگار برد
Чун нафас аз фусуни дили обилаи пои ҳайратам
چون نفس از فسون دل آبله پای حیرتم
Ҷузи ғам кӯтаҳӣ набӯд азграҳи ончии тори барад
جز غمکوتهی نبود ازگره آنچه تار برد
Оҳ ки гӯши ибратии муҳаррами роз мо нашуд
آه که گوش عبرتی محرم راز ما نشد
Нола ба ҳркҷо дамид , реша ба пунбаи зори барад
ناله به هرکجا دمید، ریشه به پنبهزار برد
То рақам чаҳ муддаои сархат калак орзӯаст
تا رقم چه مدعا سرخطکلک آرزوست
Дидаи сиёҳе ки дошт котиби интизори барад
دیده سیاهیی که داشت کاتب انتظار برد
Бедили азбни ду дами нафаси к-эйат ибратасту бас
بیدل ازبن دو دم نفس کایت عبرت است و بس
Шахси адами зи номи ман хиҷлати иштиҳори барад
شخص عدم ز نام من خجلت اشتهار برد