Ранг дар дили доштами равшангари идроки барад

رنگ در دل داشتم روشنگر ادراک برد

Ҳамчуи сайли ин хонаро афсун рафтани поки барад

همچو سیل این خانه را افسون رفتن پاک برد

Дар серум бе мағзии шӯри ҳаваси печида буд

در سرم بی‌مغزی شور هوس پیچیده بود

Васли гўҳрёбди он мавҷӣ ки ин хошоки барад

وصل‌گوهریابد آن موجی‌که این خاشاک برد

Кард шуғли ҷоҳи халқиро ба бидрдии илм

کرد شغل جاه خلقی را به بیدردی علم

Лобае чанд обрӯии дидаи намноки барад

لابه‌ای چند آبروی دیدهٔ نمناک برد

Ҳайфи авқотӣ ки кас миннат кашад аз ҳар хасӣ

حیف اوقاتی‌که‌کس منت‌کشد از هر خسی

Вақте перии хуш ки бедандониаш мисвоки барад

وقتی پیری خوش که بی‌دندانی‌اش مسواک برد

Ҳастӣ аз гирди нафаси борӣ ба дӯшам баста аст

هستی از گرد نفس باری به دوشم بسته است

Чун саҳар бар осмон май боядам ин хоки барад

چون سحر بر آسمان می‌بایدم این خاک برد

Баҳри номи дигарон то чанд шуғл ҷон кунӣ

بهر نام دیگران تا چند شغل جان‌ کنی

Музди ибрати зини нигинҳо санъати ҳаккоки барад

مزد عبرت زین نگینها صنعت حکاک برد

Қосиди маҷнӯни дпндшти андакии лағзида буд

قاصد مجنون دپندشت اندکی لغزیده بود

Ҷодаҳо ҳар сӯ ба манзили сад гиребони чоки барад

جاده‌ها هر سو به منزل صد گریبان چاک برد

Гар ҳама дар офтоби маҳшарами афтодаи роҳ

گر همه در آفتاب محشرم افتاده راه

Ёди он мижгони маро дар сояҳои токи барад

یاد آن مژگان مرا در سایه‌های تاک برد

Май рӯми маҳмил ба дӯш омад ва рафт нафас

می‌روم محمل به دوش آمد و رفت نفس

То куҷо ёрб з хешам хоҳад ин бибоки барад

تا کجا یارب ز خویشم خواهد این بیباک برد

Мо заъифони ҳам умедӣ доштем аммо чаҳ суд

ما ضعیفان هم امیدی داشتیم اما چه سود

Каҳкашони нози шикасти ранги броФлоки барад

کهکشان ناز شکست رنگ برافلاک برد

Бедили иқболи гирифтории дарин водии крост

بیدل اقبال گرفتاری درین وادی کراست

эй басои сайдӣ ки рафту ҳасрати фитроки барад

ای بسا صیدی‌ که رفت و حسرت فتراک برد