Фикри хешами охир аз саҳрои имкон май барад

فکر خویشم آخر از صحرای امکان می‌برد

Ҳамчуи шамъи он сӯии домонами гиребон май барад

همچو شمع آن سوی دامانم‌ گریبان می‌برد

Шармсор ҳастӣам кин коғаз оташ зада

شرمسار هستی‌ام کاین کاغذ آتش زده

Як ду гомами зини шабистон бо чироғон май барад

یک دو گامم زین شبستان با چراغان می‌برد

Улфати дил бо дам ҳастӣ ду рӯзӣ беш нест

الفت دل با دم هستی دو روزی بیش نیست

Интизори шишаи ӣнҷои тоқи нисён май барад

انتظار شیشه اینجا طاق نسیان می‌برد

Пайкар хам гашта дар перии мддхўоаҳ аз сар аст

پیکر خم گشته در پیری مددخواه از سر است

Аз гаронии гӯии мо бо хеши чавгон май барад

از گرانی گوی ما با خویش چوگان می‌برد

Ҳосили ин мазраъи илму амал санҷиданӣ аст

حاصل این مزرع علم و عمل سنجیدنی است

Сунбула чун пухта шуд чархиш ба мизон май барад

سنبله چون پخته شد چرخش به میزان می‌برد

Аз фано ҳар каси камол хеш дорад дар назар

از فنا هر کس کمال خویش دارد در نظر

Донаро дар Асияҳо ҳиأти нон май барад

دانه را در آسیاها هیأت نان می‌برد

То гудоз дил диҳад дод Фсрднҳои ҷисм

تا گداز دل دهد داد فسردنهای جسم

Санги ин кӯҳи интизори шишаи созон май барад

سنگ این کوه انتظار شیشه‌سازان می‌برد

Суҳбат ёрон надорад он қадри ранги вифоқ

صحبت یاران ندارد آنقدر رنگ وفاق

Шамъи ҳам зини базми доғи чашми гирён май барад

شمع هم زین بزم داغ چشم گریان می‌برد

Ин дуруштони бргзнд халқ доранд иттифоқ

این درشتان برگزند خلق دارند اتفاق

Лек аз ин ғофил ки пушти дасти дандон май барад

لیک از این غافل که پشت دست دندان می‌برد

Гар чунин дорад муҳаббати поси шарми интизор

گر چنین دارد محبت پاس شرم انتظار

Чашми мо ҳам баъд аз ин роҳӣ ба канъон май барад

چشم ما هم بعد از این راهی به کنعان می‌برد

Хонаи маҷнӯн ба рафту рўби пар муҳтоҷ нест

خانهٔ مجنون به رفت و روب پر محتاج نیست

Гирдбоди аксари хасу хор аз биёбон май барад

گردباد اکثر خس و خار از بیابان می‌برد

Бо ҳама бедасту пое дар талош хок бош

با همه بی‌دست و پایی در تلاش خاک باش

Азми ин мақсади гуҳарро низ ғалтон май барад

عزم این مقصد گهر را نیز غلتان می‌برد

Бар тағофул хатм мегардад так ва тоз нигоҳ

بر تغافل ختم می‌گردد تک و تاز نگاه

Корвони мо ҳамин мижгон ба мижгон май барад

کاروان ما همین مژگان به مژگان می‌برد

Дар хаёли нафии фаръ аз асл , бояд шарм дошт

در خیال نفی فرع از اصل‌، باید شرم داشت

Нола чун афсаради оташ дар Нитсаатон май барад

ناله چون افسرد آتش در نیستان می‌برد

Ишқ мухтораст бедили неку бад даркор нест

عشق مختار است بیدل نیک و بد درکار نیست

Бе гуноҳии Юсуфи моро ба зиндон май барад

بی‌گناهی یوسف ما را به زندان می‌برد