Арақи олӯдаи ҷамолии з назар ме гузарад

عرق‌آلوده جمالی ز نظر می‌گذرد

Кзҳё чун арақами оби з сар ме гузарад

کزحیا چون عرقم آب ز سر می‌گذرد

Кист аз шухии ранг ту набозад тоқат

کیست از شوخی رنگ تو نبازد طاقت

Оби ёқӯти ҳам ӣнҷои з ҷигар ме гузарад

آب یاقوت هم اینجا ز جگر می‌گذرد

Хат мстр нашавад монеъи ҷавлони қалам

خط مسطر نشود مانع جولان قلم

Теғро ҷода кунад ҳаркии з сар ме гузарад

تیغ را جاده‌کند هرکه ز سر می‌گذرد

Мавҷи мо бе нами азин баҳри пари ошӯби гузашт

موج ما بی‌نم ازین بحر پر آشوب گذشت

Ҳамчуи назора ки аз дида тар ме гузарад

همچو نظاره که از دیدهٔ تر می‌گذرد

Нест дрглшни асбоби ҷаҳони ранги сабот

نیست درگلشن اسباب جهان رنگ ثبات

Ҳама аз дидаи мо ҳамчу назар ме гузарад

همه از دیدهٔ ما همچو نظر می‌گذرد

Манзилӣ нест ки саҳро нашуд аз ваҳшати мо

منزلی نیست که صحرا نشد از وحشت ما

Ғунча дар гул хазад онҷо ки саҳар ме гузарад

غنچه در گل خزد آنجا که سحر می‌گذرد

Шухии риштаи навмидии мо бас ки расост

شوخی رشتهٔ نومیدی ما بس که رساست

Нола то боли кушояди з асар ме гузарад

ناله تا بال گشاید ز اثر می‌گذرد

Чун нафас хона парастем ва надорем ором

چون نفس خانه‌پرستیم و نداریم آرام

Умри осӯдагии мо ба сафар ме гузарад

عمر آسودگی ما به سفر می‌گذرد

Дар мақомӣ ки қаноат балад истиғност

در مقامی که قناعت بلد استغناست

Корвон чун тапиш аз мавҷ гуҳар ме гузарад

کاروان چون تپش از موج گهر می‌گذرد

Ба ҳаваси тарк ҳаловат нанамое бедил

به هوس ترک حلاوت ننمایی بیدل

Нест бенола агар неи з шукр ме гузарад

نیست بی‌ناله اگر نی ز شکر می‌گذرد