Буии васлат гар биболанд дили ноком ро

بوی وصلت‌گر ببالاند دل ناکام را

Саҳни ин кошонаи зер соя гирад бом ро

صحن این‌کاشانه زیر سایه‌گیرد بام را

Тоири озоди могар боли ваҳшати вокнд

طایر آزاد ماگر بال وحشت واکند

Гирдбод ойӣна созад ҳалқаҳои дом ро

گردباد آیینه سازد حلقه‌های دام را

Дидан ҳангома ҳастӣ шунидан беш нест

دیدن هنگامهٔ هستی شنیدن بیش نیست

Ваҳми мо то кӣ висоли андешади ин пайғом ро

وهم ما تا کی وصال اندیشد این پیغام را

Манъам аз нақши нигини ҷӯй хаёлӣ ме кунад

منعم از نقش نگین جوی خیالی می‌کند

Муфти ҳасратҳо агар сероб созад ном ро

مفت حسرتها اگر سیراب سازد نام را

Соқиои имшаб чу мавҷ мепарешон дафтарем

ساقیا امشب چو موج می پریشان دفتریم

Риштаи шерозаи мо сози хати ҷом ро

رشتهٔ شیرازة ما ساز خط جام را

Бхтгии хоҳӣ ба дард бе навоеи сбркн

بختگی خواهی به درد بی‌نوایی صبرکن

Осмон сарсабз дорад миваҳои хом ро

آسمان سرسبز دارد میوه‌های خام را

Нираҳи бахтӣ низ муфти эътибори зиндагии сет

نیره‌بختی نیز مفت اعتبار زندگی‌ست

Шамъи субҳи олам иқбол донад шом ро

شمع صبح عالم اقبال داند شام را

Мавҷи дарёро ба соҳили ҳамнишинӣ тӯҳмат аст

موج دریا را به‌ساحل‌همنشینی تهمت‌است

Биқророни назр манзил кардаанд ором ро

بیقراران نذر منزل کرده‌اند آرام را

Шуълаи мо дўргрди улфат хокистар аст

شعلهٔ ما دورگرد الفت خاکستر است

Дӯш ваҳшат барнатобад ҷомаи эҳром ро

دوش وحشت برنتابد جامهٔ احرام را

Шавқ меболад ба қадари Роми нигоҳӣҳои ҳасан

شوق می‌بالد به قدر رم نگاهیهای حسن

Варна доми дилбарии кӯи оҳӯони ром ро

ورنه دام دلبری‌کو آهوان رام را

Дрчмни ҳам азгзнди чашми бад эмин мабош

درچمن هم ازگزند چشم بد ایمن مباش

Пардаи занбӯрии сети онҷои дидаи бодом ро

پرده زنبوری‌ست آنجا دیدة بادام را

Чун хати паргори бедили манзили мо ҷода аст

چون خط پرگار بیدل منزل ما جاده است

Ҷустуҷӯҳои ҳаваси оғозкрди анҷом ро

جستجوهای هوس آغازکرد انجام را

Хониш
ғзл шморҳ 108 — ъндлӣб