Аз тағофули заданеи тарки сабаб бояд кард

از تغافل‌زدنی ترک سبب باید کرد

Рӯзи худро ба ғубори мижаи шаб бояд кард

روز خود را به غبار مژه شب باید کرد

Гирди ворастагии кӯии фано бояд буд

گرد وارستگی‌ِ کوی فنا باید بود

Хок дар дидаи андӯҳи тараб бояд кард

خاک در دیدهٔ اندوه طرب باید کرد

Ҳамчуи ойӣна агар даст диҳад софии дил

همچو آیینه اگر دست دهد صافی دل

Ҷавҳари нотиқаи шерозаи лаб бояд кард

جوهر ناطقه شیرازهٔ لب باید کرد

Куҳнаи машқи хат амвоҷ саробем ҳама

کهنه مشق خط امواج سرابیم همه

Айнак аз обилаи пои талаб бояд кард

عینک از آبلهٔ پای طلب باید کرد

Ашк агар шиша аз ин даст баҳам барчинад

اشک اگر شیشه از این دست بهم برچیند

Мижаро рӯкиши бозори ҳалаб бояд кард

مژه را روکش بازار حلب باید کرد

То шавад табъи ту ойӣнаи таҳқиқи вафо

تا شود طبع تو آیینهٔ تحقیق وفا

Халқро сайқали зангори ғазаб бояд кард

خلق را صیقل زنگار غضب باید کرد

Дами субҳии магари афсуни тбошири дамад

دم صبحی مگر افسون تباشیر دمد

Шамъи моро ҳамаи шаби хизмати таб бояд кард

شمع ما را همه شب خدمت تب باید کرد

Дидаеро ки чаманпарвар дидор ту нест

دیده‌ای را که چمن‌پرور دیدار تو نیست

Ба тамошои гулу лолаи адаб бояд кард

به تماشای‌ گل و لاله ادب باید کرد

Он қадри шефтаи наргиси хумори туам

آنقدر شیفتهٔ نرگس خمّار توام

Ки зи хокам ба қадаҳи оби ънб бояд кард

که‌ ز خاکم به قدح آب عنب باید کرد

Як таҳайюри ду ҷаҳон дар ?назарет май сӯзад

یک تحیر دو جهان در نظرت می‌سوزد

Оташ аз хонаи ойӣнаи талаб бояд кард

آتش از خانهٔ آیینه طلب باید کرد

Дилу дониши ҳама дар ишқ батон бояд бохт

دل و دانش همه در عشق بتان باید باخت

Хешро бедили девонаи лақаб бояд кард

خویش را بیدل دیوانه لقب باید کرد