Дили саҳаргоҳӣ ба гулшани ёди он рухсор кард

دل سحرگاهی به‌گلشن یاد آن رخسار کرد

Ашки он шабнами барги гулро рахт отшкор кард

اشک آن شبنم برگ ‌گل را رخت آتشکار کرد

Нози ғифлат май кашем аз илтифоти он нигоҳ

ناز غفلت می‌کشیم از التفات آن نگاه

Хоби моро сояи мижгон ӯ бедор кард

خواب ما را سایهٔ مژگان او بیدار کرد

Қайди огоҳӣ чаҳ миқдор аз ҳақиқат ғофиласт

قید آگاهی چه مقدار از حقیقت غافلست

Гирди худ гардиданами хиҷлати каш зуннор кард

گرد خود گردیدنم خجلت‌ کش زنار کرد

Оҳи зи он бе пурди рухсорӣ ки шарми ҷилваи ан

آه ز آن بی‌پرد رخساری‌که شرم جلوه‌ان

Чашми мо пӯшида яъне ваъда дидор кард

چشم ما پوشیده یعنی وعده دیدار کرد

Олам бе дастгоҳии нола сомон бӯда аст

عالم بی‌دستگاهی‌ ناله سامان بوده است

Ҳар ки аз парвоз монад ороиш минқор кард

هر که از پرواز ماند آرایش منقار کرد

Икҷҳони пасту баланди офати камӣни ҷаҳд буд

یکجهان پست و بلند ‌آفت ‌کمین جهد بود

Чини домони ҳавасро кӯтаҳӣ ҳамвор кард

چین دامان هوس را کوتهی هموار کرد

Даъвӣ ҳастӣ адамро инфеъоли нестии сет

دعوی هستی عدم را انفعال نیستی ست

Инки ман ёди тўкрдми фитрати астғФоркрд

اینکه من یاد توکردم فطرت استغفارکرد

Ранҷи дунё , фикри ъқбо , доғи ҳурмон , дарди дил

رنج دنیا،فکر عقبا، داغ حرمان‌، درد دل

Як нафас ҳастӣ ба дӯшами олимиро бор кард

یک نفس هستی به دوشم عالمی را بار کرد

Нест ғам бар шамъи могар як ду лаб хандид субҳ

نیست‌ غم بر شمع‌ ما گر یک دو لب خندید صبح

Гиряи мо низ бо мо ин адо бисёр кард

گریهٔ ما نیز با ما این ادا بسیار کرد

Аз сари мо бенавоёни соя то дорад дпғ

از سر ما بینوایان سایه تا دارد دپغ

Хонаи хуршедро ҳам чарх бедевор кард

خانهٔ خورشید را هم چرخ بی ‌دیوار کرد

Бетакаллуф буд ҳастӣ лек фикри бади маош

بی‌تکلف بود هستی لیک فکر بد معاش

Ҷомаи урёнии моро гиребони доркрд

جامهٔ عریانی ما را گریبان دارکرد

Дардисар кам буд то тадбири сандали маҳв буд

دردسر کم بود تا تدبیر صندل محو بود

Санъати болину бистари халқро биморкрд

صنعت بالین و بستر خلق را بیمارکرد

Обёри мазраъи ахлоқ агар бошад вифоқ

آبیار مزرع اخلاق اگر باشد وفاق

Ҷои гандуми одамият ме тавон анборкрд

جای گندم آدمیت می‌توان انبارکرد

Саркашед имрӯзи бедил аз баннои эътибор

سرکشید امروز بیدل از بنای اعتبار

Он қадри пастӣ ки натавон аз дноӣт ор кард

آنقدر پستی ‌که نتوان از دنائت عار کرد