Ишқи мутриби зодае бар созу тақво зӯр кард
عشق مطربزادهای بر ساز و تقوا زور کرد
Донаи тасбеҳро зоҳиди хар тнбўр кард
دانهٔ تسبیح را زاهد خر طنبور کرد
Бо ҳамаи вомондагии рӯзии ду озодии хуши сет
با همه واماندگی روزی دو آزادی خوشست
Хонаро натавон ба андӯҳи таъаллуқи гўркрд
خانه را نتوان به اندوه تعلقگورکرد
Зини гулистони сад саҳар ҷӯшед ва сад шабнам дамид
زین گلستان صد سحر جوشید و صد شبنم دمید
Ибратами сайри чакиданҳои як носўркрд
عبرتم سیر چکیدنهای یک ناسورکرد
Бигузар аз бе сарфаи гӯйӣҳо ки сози инбисот
بگذر از بیصرفه گوییها که ساز انبساط
Гӯшмолӣ хӯрд ҳргаҳи нола бе дстўркрд
گوشمالی خورد هرگه ناله بیدستورکرد
Мӯсои мо шуълаҳо дар парда найранг дошт
موسی ما شعلهها در پردهٔ نیرنگ داشت
Ҳасратӣ аз дил бурун овараду барқи тўркрд
حسرتی از دل برون آورد و برق طورکرد
Бо чунин фурсат набӯд имкон мижа бардоштан
با چنین فرصت نبود امکان مژه برداشتن
Ваъдаи дидори халқиро амли мздўркрд
وعدهٔ دیدار خلقی را امل مزدورکرد
Шӯҳрати иқболи аҷз аз чатри шоҳӣ бартар аст
شهرت اقبال عجز از چتر شاهی برتر است
Мӯии чинии сояи охир бар сар фағфур кард
موی چینی سایه آخر بر سر فغفور کرد
Шӯри асрорам ҷунун ангехт аз мӯии сифед
شور اسرارم جنون انگیخت از موی سفید
Шухии ин пунбаам ҳангомаи мнсўркрд
شوخی این پنبهام هنگامهٔ منصورکرد
Неи зи тоъати баҳрае барадам на завқии азгноаҳ
نی ز طاعت بهرهای بردم نه ذوقی ازگناه
Дар ҳамаи корами ҳузури нестӣ маъзӯр кард
در همه کارم حضور نیستی معذور کرد
Дахли огоҳӣ ба як сӯ на ки таҳқиқи ғаюр
دخل آگاهی به یک سو نه که تحقیق غیور
Чашми халқиро ба ангушти шаҳодат кӯр кард
چشم خلقی را به انگشت شهادت کور کرد
Бедил аз азлати каломами рутба маънӣ гирифт
بیدل از عزلت کلامم رتبهٔ معنی گرفت
Хами нишинӣ бодаамро ӣнқадари пар зӯр кард
خُمنشینی بادهام را اینقدر پُر زور کرد