Гирди марои таҳайюр , субҳи ҷунун сабақ кард

گرد مرا تحیّر، صبح جنون سبق ‌کرد

Дастӣ надошт тоқат , ҷайбами чунин ки шқ кард

دستی نداشت طاقت‌، جیبم چنین‌ که شق‌ کرد

Дили ташнаи ҷнўнҳост аз ваҳм ва занн мапурсед

دل تشنهٔ جنونهاست از وهم و ظن مپرسید

Зини дасти машқ бисёр маҷнӯн бар ин варақ кард

زین دست مشق بسیار مجنون بر این ورق ‌کرد

Пайдост шуғли зоҳид , вақт дигар чаҳ бошад

پیداست شغل زاهد، وقت دگر چه باشد

Сарҳо ба икдгркўФти ҳргаҳ ки ёд ҳақ кард

سرها به یکدگرکوفت هرگه‌که یاد حق‌کرد

Дил бо камоли таҳқиқ аз шубҳа ам напардохт

دل با کمال تحقیق از شبهه‌ام نپرداخت

Ойӣнаи сохт аммо пардоз бенсқ кард

آیینه ساخت امّا پرداز بی‌نسق کرد

Збни боғ то дамидам ҷузи хӯн дил начедам

زبن باغ تا دمیدم جز خون دل نچیدم

Гулгуни қабои нозии субҳи маро шафақ кард

گلگون قبای نازی صبح مرا شفق‌کرد

Аз инфеъолам охир шастанд дасти қотил

از انفعالم آخر شستند دست قاتل

Хӯнам равон нигарадед ранги ҳино арақ кард

خونم روان نگردید رنگ حنا عرق‌کرد

Меҳмон ин бисотем аммо чаҳ суди бедил

مهمان این بساطیم اما چه سود بیدل

Дидори неъматӣ буд ойӣна дар тибқ кард

دیدار نعمتی بود آیینه در طبق کرد