Гар камол ихтиёр хоҳам кард
گر کمال اختیار خواهم کرد
Нестӣ ошкор хоҳам кард
نیستی آشکار خواهم کرد
Ҷайб ҳастӣ қумоши расвои сет
جیب هستی قماش رسواییست
Ба нафаси тор тор хоҳам кард
به نفس تار تار خواهم کرد
Сифр чандегар аз миёни барадам
صفر چندی گر از میان بردم
Як худро ҳазор хоҳам кард
یک خود را هزار خواهمکرد
Каси суоли маро ҷавоб нагуфт
کس سوال مرا جواب نگفت
Нола дар кӯҳсор хоҳам кард
ناله در کوهسار خواهم کرد
Даври гулгар гузашт гӯ бигузар
دور گل گر گذشت گو بگذر
Як , ду соғар баҳор хоҳам кард
یک، دو ساغر بهار خواهم کرد
Шавқ то инҳисор напазирад
شوق تا انحصار نپذیرد
Васлро интизор хоҳам кард
وصل را انتظار خواهم کرد
Доғи оҳӣ агар баҳор кунад
داغ آهی اگر بهار کند
Сарву гул эътибор хоҳам кард
سرو و گل اعتبار خواهم کرد
Гар ба хулдам баранд вагар ба ҷҳим
گر به خلدم برند و گر به جحیم
Ёди он глъзор хоҳам кард
یاد آن گلعذار خواهم کرد
ӣнқадари ҷурми нанг афв мабод
اینقدر جرم ننگ عفو مباد
Ҳарчӣ кардам дубор хоҳам кард
هرچه کردم دوبار خواهم کرد
Сад фалак интизор ме болад
صد فلک انتظار میبالد
Бо ки худро дучор хоҳам кард
با که خود را دچار خواهم کرد
Анҷумангар далел ибрат нест
انجمن گر دلیل عبرت نیست
Сайри шамъ мазор хоҳам кард
سیر شمع مزار خواهم کرد
Дар адами охир аз ҳавои хаттӣ
در عدم آخر از هوای خطی
Хоки худро ғубор хоҳам кард
خاک خود را غبار خواهم کرد
Вазъи оғӯши васл мумкин нест
وضع آغوش وصل ممکن نیست
Аз ду олам канор хоҳам кард
از دو عالم کنار خواهم کرد
Осмони сарнигӯни бекории сет
آسمان سرنگون بیکاریست
Ман ки ҳеҷам чаҳ кор хоҳам кард
منکه هیچم چه کار خواهم کرد
Бедил аз суҳбатам канор гузин
بیدل از صحبتم کنار گزین
Фурсатами ман фирор хоҳам кард
فرصتم من فرار خواهم کرد