Пайкарам чун теша то аз ҷон кунӣ ёд оварад

پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

Сар занад бар сангӣу пайғом Фарҳод оварад

سر زند بر سنگی و پیغام فرهاد آورد

Лаб ба хомӯшии фишурдам нола ҷӯшед азнФс

لب به‌خاموشی فشردم ناله‌جوشید ازنفس

Қайди худдории ҷунун бар табъ озод оварад

قید خودداری جنون بر طبع آزاد آورد

Дар шаҳодатгоҳи бибокӣ кам аз бсмл не ам

در شهادتگاه بیباکی کم از بسمل نی‌ام

Башиканам рангӣ ки хӯнамро ба фарёд оварад

بشکنم رنگی‌که خونم را به فریاد آورد

Ҳуш то гирад айёри рангӣ аз саҳбои ман

هوش تا گیرد عیار رنگی از صهبای من

Шишаҳо май бояд аз малик призод оварад

شیشه‌ها می‌باید از ملک پریزاد آورد

Бскаҳ дар роҳати камӣни интизорами пиркрд

بسکه در راهت‌کمین انتظارم پیرکرد

Мӯи сипедии нақши ман бар калак беҳзод оварад

مو سپیدی نقش من بر کلک بهزاد آورد

Чун пари товус май бояд асири ишқ ро

چون پر طاووس می‌باید اسیر عشق را

Каз адами гулдастаи вории назр сайёд оварад

کز عدم گلدسته‌واری نذر صیاد آورد

Тӯҳфаи мо бе барон ғайр аз дили сад чок нест

تحفهٔ ما بی‌بران غیر از دل صد چاک نیست

Шона мебошад раҳ оварадӣ ки шамшод оварад

شانه می‌باشد ره‌آوردی‌که شمشاد آورد

Ишқро умрии сет бо халқи имтиҳон ҳиммат аст

عشق ‌را عمری‌ست با خلق ‌امتحان ‌همت است

Олимиро май баради маҷнӯн ки Фарҳод оварад

عالمی را می‌برد مجنون ‌که فرهاد آورد

Аз тағофулҳои нозаши сахти давр афтода ем

از تغافل های نازش سخت دور افتاده‌ایم

Пеши он номеҳрбони моро ки дар ёд оварад

پیش آن نامهربان ما را که در یاد آورد

То сапанд мо набинад интизор сӯхтан

تا سپند ما نبیند انتظار سوختن

Чун шарари коши оташи азконўн эҷод оварад

چون شرر کاش آتش ازکانون ایجاد آورد

Инфеъолам об кард эй коши шарми эҳтиёҷ

انفعالم آب کرد ای کاش شرم احتیاج

Як арақи ворами буруни зини хиҷлат обод оварад

یک عرق‌وارم برون زین خجلت‌آباد آورد

Бедил аз сомони таҳсили нафас ғофил мабош

بیدل از سامان تحصیل نفس غافل مباش

Май барад бо хеши охрҳрчаҳро бод оварад

می‌برد با خویش آخرهرچه را باد آورد