Агар ба аФўоҷи азми шоҳони саводи рӯм ва фаранг гирад

اگر به افواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گیرد

Шикваи дарунаш ҳар ду олам ба як дили ҷамъ танг гирад

شکوه درونش هر دو عالم به یک دل جمع تنگ‌گیرد

Ҷӯи шамъи кош аз хаёли шавкати табиати ғофил об гардад

جو شمع ‌کاش از خیال شوکت طبیعت غافل آب‌ گردد

Ки сари фарозад ба авҷи гардуну роҳи ком наҳанг гирад

که سر فرازد به اوج‌ گردون و راه‌ کام نهنگ‌ گیرد

зи мактаби эътибори дунёи варақи сияҳ карданаст ва рафтан

ز مکتب اعتبار دنیا ورق سیه‌کردن است و رفتن

Дарин хами нили ҷомаи кас ба ҷузи сиёҳӣ чаҳ ранг гирад

درین خم نیل جامهٔ‌کس به جز سیاهی چه رنگ‌گیرد

Гуҳар неам то дарин муҳӣтам буд ба арзи виқори савдо

گهر نی‌ام تا درین محیطم بود به عرض وقار سودا

Ҳубоби маъзӯри бодсанҷами тарозуии ман чаҳ санг гирад

حباب معذور بادسنجم ترازوی من چه سنگ‌ گیرد

зи хиҷлати эътибори ботили агргзштми зи ман чаҳ ҳосил

ز خجلت اعتبار باطل اگرگذشتم ز من چه حاصل

Куҷост домани фурсати ӣнҷо ки бо ту гӯям диранг гирад

کجاست دامن فرصت اینجا که با تو گویم درنگ‌ گیرد

зи ҳарфи тоқати гудози лаълати дамӣ ба ҷуръати дучори гирдам

ز حرف طاقت‌گداز لعلت دمی به جرات دچار گردم

Ки ҳамчуи ёқӯтами обу оташи Аннани парвоз ранг гирад

که همچو یاقوتم آب و آتش عنان پرواز رنگ‌ گیرد

Ба поси дил нокуҷо хӯрд хӯни баҳори нозӣ ки азлтоФт

به پاس دل ناکجا خورد خون بهار نازی‌که ازلطافت

Ҳинои дасташи сиёҳии орад чу шамъ агар гул ба чанг гирад

حنای‌دستش‌سیاهی آرد چو شمع ‌اگر گل به‌چنگ‌ گیرد

зи чанги офати камӣни гардун куҷо равад кас чаҳ чора созад

ز چنگ ‌آفت‌ کمین‌ گردون‌ کجا رود کس چه چاره سازد

Пай рамидан гумаст онҷоки ҳи роҳи оҳӯ , паланг гирад

پی رمیدن ‌گم است آنجاک ه راه آهو ، پلنگ‌ گیرد

зи тираи табъони вақти бугсал , махоҳ нанги ваболи бузи дил

ز تیره‌ طبعان وقت بگسل‌، مخواه ننگ وبال بز دل

Азбн ки бинии нуқӯши ботили хуши сети ойӣна занг гирад

ازبن‌که بینی نقوش باطل خوش‌ست آیینه زنگ‌گیرد

Дарин ҷунуни зори фитнаи сомон , ба шуълаи корони кизбу бӯҳтон

درین‌ جنون‌زار فتنه سامان‌، به شعله‌ کاران ‌کذب و بهتان

Мҷўши чандон ки олимиро нафас ба дӯд туфанг гирад

مجوش چندان‌ که عالمی را نفس به دود تفنگ ‌گیرد

Мадам ба табъи дурушти золими фусуни таъсии мҳрбидл

مدم به طبع درشت ظالم فسون تاثیر مهربیدل

Ҳазор оташи нафаси гудозад ки оби хушкии з санг гирад

هزار آتش نفس‌ گدازد که آب خشکی ز سنگ ‌گیرد