Шикваи ҷавр ту накушояд даҳони захм ро

شکوهٔ جور تو نگشاید دهان زخم را

Теғ майлӣ мекашад хоби гарони захм ро

تیغ میلی می‌کشد خواب‌گران زخم را

Сина чокем вхмўшии тарҷумони ъҷзмост

سینه‌چاکیم وخموشی‌ترجمان عجزماست

Серума бошад ҷавҳари теғати забони захм ро

سرمه باشد جوهر تیغت زبان زخم را

Ошиқон дар сояи барқи бало осӯда анд

عاشقان در سایهٔ برق بلا آسوده‌اند

Раҳи зи лаб берун намебошад фиғони захм ро

ره ز لب بیرون نمی‌باشد فغان زخم را

Дардмандам яъс меҷӯшад агар дам май занам

دردمندم یأس می‌جوشد اگر دم می‌زنم

Абрӯ аз теғаст чашми хўнФшони захм ро

ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را

Пардаи дори ҷода кӣ гардад ҳуҷуми нақши по

پرده‌دار جاده کی گردد هجوم نقش پا

Аз сухан хӯн метаровад тарҷумони захм ро

از سخن خون می‌تراود ترجمان زخم را

То расад бркнгри мақсӯди дасти нола Эй

تا رسد برکنگر مقصود دست ناله‌ای

Бахяи натавонади ниҳон кардани даҳони захм ро

بخیه نتواند نهان کردن دهان زخم را

Нақди ъушратро забонӣ нест аз савдои дард

نقد عشرت را زبانی نیست از سودای درد

Бардаам то курсии дили нардбони захм ро

برده‌ام تا کرسی دل نردبان زخم را

Ҷавҳари асрор оё аз халаф гирад фурӯғ

جوهر اسرار آیا از خلف‌گیرد فروغ

Ханда дар бораст чун гули корвони захм ро

خنده در بار است چون‌گل کاروان زخم را

Аз ҳадиси дардмандони хӯн ҳасрат ме чакад

از حدیث‌دردمندان خون‌حسرت می‌چکد

Хӯн кунад равшани чароғи дудмони захм ро

خون‌کند روشن چراغ دودمان زخم را

То ба васфи теғи бедодати забони пидкнд

تا به وصف تیغ بیدادت زبان پیدکند

Ғайри мавҷи хӯн забон набӯд даҳони захм ро

غیر موج خون زبان نبود دهان زخم را

Бебаҳорӣ нест дандон бар ҷигар афшурданам

بی‌بهاری نیست دندان بر جگر افشردنم

Мавҷи хӯни ангушт ҳайрат шуд даҳони захм ро

موج خون‌انگشت حیرت‌شد دهان زخم‌را

Гирд бедардӣ ба рӯй ҳар ду олами фарш буд

گرد بی‌دردی به‌روی هر دو عالم فرش بود

Бахя дорад шбнмиҳои бӯстони захм ро

بخیه دارد شبنمیها بوستان زخم را

Зини биёбони корвони субҳ бихўд ме равад

زین بیابان‌کاروان صبح بیخود می‌رود

Саҷда Эй кардам чу марҳами остони захм ро

سجده‌ای‌کردم چو مرهم آستان زخم را

Бенавоӣ нест сози прФшониҳои шавқ

بینوایی نیست ساز پرفشانیهای شوق

Нест мақсади ҷзФнои маҳмили кашони захм ро

نیست مقصد جزفنا محمل‌کشان‌زخم را

Субҳ умедем бедили офтоби ишқи кӯ

صبح امیدیم بیدل آفتاب عشق‌کو

Нола хуш карда сети имшаби ошёни захм ро

ناله خوش‌کرده‌ست امشب آشیان زخم را

Хониш
ғзл шморҳ 112 — ъндлӣб