Дил ба хурсандӣ агар тарк ҳавас ме гирад

دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

Коми ъушрати зи нишоти ҳама кас ме гирад

کام عشرت ز نشاط همه‌کس می‌گیرد

Нест иқбол чу асбоби надомати дарбор

نیست اقبال چو اسباب ندامت دربار

Ибрат аз боли ҳумои бол магас ме гирад

عبرت از بال هما بال مگس می‌گیرد

Зиндагӣ шубҳа ҳастӣ сет ки монанди ҳубоб

زندگی شبههٔ هستی‌ست‌که مانند حباب

Ҳар ки ҳаст оинае пеш нафас ме гирад

هر که هست آینه‌ای پیش نفس می‌گیرد

Бигузар аз фикри иқомат ки ба ҳар чашм задан

بگذر از فکر اقامت‌ که به هر چشم زدن

Корвони сӯрати овоз ҷарас ме гирад

کاروان صورت آواز جرس می‌گیرد

Аз вадиати сипарӣҳои фалаки ёси мснҷ

از ودیعت سپریهای فلک یاس مسنج

Ба ту ин сифла чаҳ дода сет ки пас ме гирад

به تو این سفله چه داده‌ست‌ که پس می‌گیرد

Алтқоти зуъафои поя ӣ иқбол расост

التقات ضعفا پایه‌‌ی اقبال رساست

Шуълааст оташ агар доман хас ме гирад

شعله است آتش اگر دامن خس می‌گیرد

Серума рангаст ғубори гузари хомӯшон

سرمه رنگ است غبار گذر خاموشان

эй нафас нола нагардӣ ки асас ме гирад

ای نفس ناله نگردی که عسس می‌گیرد

Қатъи амидкн аз умр ки мӯии перӣ

قطع امیدکن از عمر که موی پیری

Шоҳбозии сет ки чун субҳ нафас ме гирад

شاهبازی‌ ست‌ که چون صبح نفس می‌گیرد

Нола бобаст дар он шаҳр ки мо қофила ем

ناله باب است در آن شهر که ما قافله‌ایم

Судҳо муфти рафиқӣ ки ҷарас ме гирад

سودها مفت رفیقی‌ که جرس می‌گیرد

Толиб бихбрӣ бош ки дар дашти талаб

طالب بیخبری باش‌که در دشت طلب

Рафтани азхўиши суроғи ҳама кас ме гирад

رفتن ازخویش سراغ همه ‌کس می‌گیرد

Бедили ин домгаҳ аз сайди тамошои холии сет

بیدل این دامگه از صید تماشا خالی‌ست

Муфти чашмӣ ки нигоҳӣ ба қафас ме гирад

مفت چشمی‌ که نگاهی به قفس می‌گیرد