Чу дандони рехти неъмати ҳирсро маъюс ме созад

چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

Садафро бе гҳргштни каф афсӯс ме созад

صدف را بی‌گهرگشتن‌کف افسوس می‌سازد

Таъаллуқҳои ҳастӣ бо дилат чандон наме поед

تعلقهای هستی با دلت چندان نمی‌پاید

Нафасро як ду дами ин оина маҳбӯс ме созад

نفس را یک دو دم این آینه محبوس می‌سازد

Чаҳ созад халқи оҷиз то насозад бо гирифторӣ

چه سازد خلق عاجز تا نسازد با گرفتاری

Қафасро бе парӣҳо олам маънус ме созад

قفس را بی‌پریها عالم مانوس می‌سازد

Фалак бар шаш ҷиҳат вокрдаҳаст оғӯши расвоӣ

فلک بر شش جهت واکرده است آغوش رسوایی

Хаёл бехабар бо парда номӯс ме созад

خیال بی‌خبر با پرده ناموس می‌سازد

Ба гумномӣ қаноат кун ки ҷоФ бе ҳаёи тинат

به ‌گمنامی قناعت ‌کن ‌که جاف بی‌حیا طینت

Ба сарҳо чарм говӣ мекашад то кӯс ме созад

به سرها چرم گاوی می‌کشد تا کوس می‌سازد

Ту хоҳии шӯри олами гиру хоҳии ғулғули маҳшар

تو خواهی شور عالم گیر و خواهی غلغل محشر

Фалаки зини ранги чандини нағмаҳо мҳсў с ме созад

فلک زین‌ رنگ چندین نغمه‌ها محسو‌س می سازد

Нафаси зери арақ май пурвирди шарми ҳубоби ӣнҷо

نفس زیر عرق می‌پرورد شرم حباب اینجا

Ба поси обрӯ ҳар шамъ бо фонӯс ме созад

به پاس آبرو هر شمع با فانوس می‌سازد

Хамӯшӣ хатм гуфт вгўст лаб барбанду фориғи шӯ

خموشی ختم‌گفت‌وگوست لب بربند و فارغ شو

Ҳамин як нуқтаи кори дарси сад қомус ме созад

همین یک نقطه کار درس صد قاموس می‌سازد

Чаҳ саҳараст ин ки аФсўнкории машшотаи ҳайрат

چه‌سحر است این‌که افسونکاری‌مشاطهٔ حیرت

Ба дастат медиҳад ойӣна ва товус ме созад

به دستت می‌دهد آیینه و طاووس می‌سازد

Ба ёди остонатгар ҳамаи чин бар ҷабини бандам

به یاد آستانت‌ گر همه چین بر جبین بندم

Адаб лаб мекунад эҷоду вақф бӯс ме созад

ادب لب می‌کند ایجاد و وقف بوس می سازد

Фиғон беваҷд нозӣ нест каз дил баркашад бедил

فغان بی‌وجد نازی نیست کز دل برکشد بیدل

Брҳмни зодае дар дайри мо ноқавс ме созад

برهمن‌زاده‌ای در ‌دیر ما ناقوس می‌سازد