Рӯзӣ ки қазои сари хати офоқ рақам зад

روزی ‌که قضا سر خط آفاق رقم زد

Гуфтам ба ҷабинам чаҳ нўштндқлм зад

گفتم به ‌جبینم چه‌نوشتندقلم‌زد

Ғофил машавед аз нафаси наъли дротш

غافل مشوید از نفس نعل درآتش

Сртои қадами шамъи дарин базм қадам зад

سرتا قدم شمع درین بزم قدم زد

Чун мӯ ба назари сахти нигун сор дамидем

چون مو به نظر سخت نگون‌سار دمیدیم

Фаввораи ин боғ ба ғарбол илм зад

فواره این باغ به غربال علم زد

Сози тараби маҳфили иқбол шикаст аст

ساز طرب محفل اقبال شکست است

Ҷомӣ ки шунидӣ ту қлк бар сар ҷам зад

جامی‌که شنیدی تو قلک بر سر جم زد

Зини хираи нигоҳӣ ки шаҳони рост ба дарвеш

زین خیره نگاهی ‌که شهان راست به درویش

Пайдост ки бар чашми яқини гирд ҳашам зад

پیداست که بر چشم یقین گرد حشم زد

Воъиз ба такаллуф надиҳӣ заҳмати мисатон

واعظ به تکلف ندهی زحمت مستان

Аз бода нахоҳад лаби соғар ба қисм зад

از باده نخواهد لب ساغر به قسم زد

Сад шукр ки чун субҳ накардем фузулӣ

صد شکر که چون صبح نکردیم فضولی

Бо мо нафасӣ буд ки бар оина кам зад

با ما نفسی بود که بر آینه کم زد

Хоб аҷабӣ дошт ҷаҳон лек чаҳ ҳосил

خواب عجبی داشت جهان لیک چه حاصل

Дил кард ҷунунӣ ки нафас то ба адам зад

دل‌ کرد جنونی‌ که نفس تا به عدم زد

Фарёд ки як саҷда ба дил роҳ набардем

فریاد که یک سجده به دل راه نبردیم

Кӯрии ҳамаро сар ба дар дайр ва ҳарам зад

کوری همه را سر به در دیر و حرم زد

Иқбол арақ кард зи сомони ҳубобам

اقبال عرق کرد ز سامان حبابم

То кӯс ба шӯҳрат занад аз шарм ба нам зад

تا کوس به شهرت زند از شرم به نم زد

Ёрб дами перӣ ба чаҳ роҳати мижаи бандам

یارب دم پیری به چه راحت مژه بندم

Бесоя шуд он гӯшаи девор ки хам зад

بی‌ سایه شد آن ‌گوشهٔ دیوار که خم زد

Бедили сипари афканд чу мижгони зи надомат

بیدل سپر افکند چو مژگان ز ندامت

Дастӣ ки зи домони ту май хост баҳам зад

دستی ‌که ز دامان تو می‌ خواست بهم زد