Збни вуҷӯдӣ каз адам шарманда мегирад маро

زین وجودی‌کز عدم شرمنده می‌گیرد مرا

Гиряамгар дрнгирд , ханда мегирад маро

گریه‌ام گر درنگیرد، خنده می‌گیرد مرا

Шуълаи ҳирсами димоғи ҷоҳгар сӯзад хушаст

شعلهٔ حرصم دماغ جاه‌گر سوزد خوشست

Фақри нодонистаи зер жанда мегирад маро

فقر نادانسته زیر ژنده می‌گیرد مرا

Хотами малики сулаймонам вале тмиизи халқ

خاتم ملک سلیمانم ولی تمییز خلق

Кам баҳотар аз нигин канда мегирад маро

کم بهاتر از نگین‌کنده می‌گیرد مرا

Дар ҷаҳони инфеъол аз малики ноз афтода ам

در جهان انفعال از ملک ناز افتاده‌ام

Домани покӣу даст ганда мегирад маро

دامن پاکی‌ و دست گنده می‌گیرد مرا

намерасад нози ғуборам бар димоғи буии гул

می‌رسد ناز غبارم بر دماغ بوی‌گل

Гар ҳамаи ишқат ба бод арзанда мегирад маро

گر همه عشقت به باد ارزنده می‌گیرد مرا

Рангам аз бедасту пое хок шуд аммо ҳануз

رنگم از بی‌دست و پایی خاک شد اما هنوز

Ҳасрати гирди сарат гарданда мегирад маро

حسرت‌گرد سرت‌گردنده می‌گیرد مرا

Ъмрўҳшии оқибати доми нафаси хўоҳдгсихт

عمروحشی عاقبت دام‌نفس خواهدگسیخت

Токҷои ин ресмон канда мегирад маро

تاکجا این ریسمان کنده می‌گیرد مرا

Мастӣ ҳолам хӯрд ҳарҷо фиреби ҷоми ҳуш

مستی حالم خورد هرجا فریب جام هوش

Чун асаси авҳоми пеш оянда мегирад маро

چون عسس اوهام پیش آینده می‌گیرد مرا

Нотавони сайдам , тараҳҳуми ғофил аз ҳолам мабод

ناتوان صیدم‌، ترحم غافل از حالم مباد

Ҳарки мегирад ба хок афканда мегирад маро

هرکه می‌گیرد به خاک افکنده می‌گیرد مرا

Ишқро бедили димоғи илтифоти ёдкист

عشق را بیدل دماغ التفات یادکیست

Хоҷагии муфти тарабгар банда мегирад маро

خواجگی مفت طرب‌گر بنده می‌گیرد مرا