Ибратии кўтои лаб аз ҳазён ба ҳам дузади маро

عبرتی‌کوتا لب از هذیان به هم دوزد مرا

Мавҷи ин гавҳар намедонам чаҳ паҳлу зад маро

موج این‌گوهر نمی‌دانم چه پهلو زد مرا

Умрҳо шуд оташам афсурдааст мо нафас

عمرها شد آتشم افسرده است ما نفس

Хандаҳо бсёркрдим гиря омӯзад маро

خنده‌ها بسیارکردیم‌گریه آموزد مرا

Зон ҳамаи ҳасрат ки ҳурмони боғборм барда аст

زان همه‌حسرت که‌حرمان باغبارم برده‌است

намезанад доман намедонам кӣ афрӯзади маро

می‌زند دامن نمی‌دانم کی افروزد مرا

Муҳаррами он шуъла хуем ҷониб дайрам махон

محرم آن شعله خویم جانب دیرم مخوان

Олимиро ҷамъи созам ҳарки бидӯзад маро

عالمی را جمع سازم هرکه بدوزد مرا

Ҳарфи лаъли аўхмўшми крдбидли ъмрҳост

حرف‌لعل اوخموشم کردبیدل‌عمرهاست

Габр дорад рӯ ба миҳробӣ ки май сӯзади маро

گبر دارد رو به محرابی‌که می‌سوزد مرا

Хониш
ғзл шморҳ 115 — ъндлӣб