Мабош ғарра ба сомони ин банно ки наризад

مباش غره به سامان این بنا که نریزد

Ҷаҳон тилисм ғубораст азкҷо ки наризад

جهان طلسم غبارست ازکجا که نریزد

Макаши зи ҷуръати изҳори шарми тӯҳмати шухӣ

مکش ز جرات اظهار شرم تهمت شوخی

Арақ дамӣ шавад ойӣнаи ҳаё ки наризад

عرق دمی شود آیینهٔ حیا که نریزد

Ба ҷдгрФтни тадбири интиқом чаҳ лозим

به جدگرفتن تدبیر انتقام چه لازم

Ҳмонқдри дами теғати тнки намо ки наризад

همانقدر دم تیغت تنک‌نما که نریزد

Қадаҳ ба хок задем аз талоши суҳбати дунон

قدح به خاک زدیم از تلاش صحبت دونان

Надошт он ҳамаи мавҷи обрӯии мо ки наризад

نداشت آن همه موج آبروی ما که نریزد

Ба гӯши мунтазирони таронаи ғами ишқат

به‌گوش منتظران ترانهٔ غم عشقت

Фасона шбхўн дорад он садо ки наризад

فسانهٔ شبخون دارد آن صدا که نریزد

Дили стмкши биҳослӣ чу обила дорам

دل ستمکش بیحاصلی چو آبله دارم

Касе куҷои баради ин донаи зери по ки наризад

کسی‌کجا برد این دانه زیر پا که نریزد

Ба бод рафтам ва бар табъ кас нахурд ғуборам

به باد رفتم و بر طبع‌کس نخورد غبارم

Дигар чаҳ сҳркнди хок беАсо ки наризад

دگر چه سحرکند خاک بی‌عصا که نریزد

Нисори роҳ ту дидам чакидани оинаи ашкӣ

نثار راه تو دیدم چکیدن آینه اشکی

Гирифтам аз мижааш баркафи дуо ки наризад

گرفتم از مژه‌اش برکف دعا که نریزد

Хамед пайкарам аз интизору ҷон ба лаб омад

خمید پیکرم از انتظار و جان به لب آمد

Қадаҳ ба ёд тўкҷ кардаам биё ки наризад

قدح به یاد توکج کرده‌ام بیا که نریزد

Ба ин ҳино ки гирифтааст хӯни халқ ба гардан

به این حنا که‌ گرفته است خون خلق به ‌گردن

Агар ту даст фишонӣ чаҳ рангҳо ки наризад

اگر تو دست فشانی چه رنگها که نریزد

Ғами мурувват қотил гудохт пайкари бедил

غم مروت قاتل‌گداخت پیکر بیدل

Мабод хӯни каси арзад ба ин баҳо ки наризад

مباد خون ‌کس ارزد به این بها که نریزد