Ба ҳркҷо мижаам ранги хоб май резад

به هرکجا مژه‌ام رنگ خواب می‌ریزد

Гудози шарм ба рӯем гулоб май резад

گداز شرم به رویم گلاب می‌ریزد

Мабош бихбр аз дарс бе саботии умр

مباش بیخبر از درس بی‌ثباتی عمر

Ки ҳар нафаси варақии зини китоб май резад

که هر نفس ورقی زین‌ کتاب می‌ریزد

Сафои дили клФандӯд гуфтугӯ мапаснд

صفای دل کلف‌اندود گفتگو مپسند

Нафаси бротши ойӣна , об май резад

نفس برآتش آیینه‌، آب می‌ریزد

зи тангнои ҷасад ъмрҳост тохта ем

ز تنگنای جسد عمرهاست تاخته‌ایم

Ҳануз қомати перии рикоб май резад

هنوز قامت پیری رکاب می‌ریزد

Гулӣ ки ранги ду олами ғубор шухӣ ӯст

گلی که رنگ دو عالم غبار شوخی اوست

Чу ғунчаи хӯни маро дар ниқоб май резад

چو غنچه خون مرا در نقاب می‌ریزد

Хушам ба ёди хаёлӣ ки гулбуни чаманаш

خوشم به یاد خیالی‌که‌گلبن چمنش

Гули назора дар оғӯши хоб май резад

گل نظاره در آغوش خواب می ریزد

Гудози дил ба нами ашк арз натавон дод

گداز دل به نم اشک عرض نتوان داد

Муҳӣт , оби рухӣ аз саҳоб май резад

محیط‌، آب رخی از سحاب می‌ریزد

зи хеш рафтани ошиқи баҳор ҷилва ӯст

ز خویش رفتن عاشق بهار جلوهٔ اوست

Шикасти ранги саҳар , офтоб май резад

شکست رنگ سحر، آفتاب می‌ریزد

Махӯр зи шишаи гардуни фиреби соғари амн

مخور ز شیشهٔ گردون فریب ساغر امن

Ки санги рафта ба ҷои шароб май резад

که سنگ رفته به جای شراب می‌ریزد

зи биқрории худ сайл ҳастӣ хешам

ز بیقراری خود سیل هستی خویشم

Чу ашки ранги баннои ман об май резад

چو اشک رنگ بنای من آب می‌ریزد

Ба ҳарф лаб магушо то туоне эй бедил

به حرف لب مگشا تا توانی ای بیدل

Ки обрӯии нафас чун ҳубоб май резад

که آبروی نفس چون حباب می‌ریزد