Хаттӣ ки бар гул рӯй ту об май резад
خطی که بر گل روی تو آب میریزد
Ба сояи оби рухи офтоб май резад
به سایه آب رخ آفتاب میریزد
Забони накҳати гули азсўоли худ хаҷал аст
زبان نکهتگل ازسوال خود خجل است
Лабати зи бскаҳ ба нармии ҷавоб май резад
لبت ز بسکه به نرمی جواب میریزد
Фалаки зхўни шафақи ончии шаб ба шиша кунад
فلک زخون شفق آنچه شب به شیشه کند
Сабоҳ дар қадаҳи офтоб май резад
صباح در قدح آفتاب میریزد
Ба ҳарчӣ дида гушӯдем гирди вбронии сет
به هرچه دیده گشودیم گرد وبرانیست
Дил ки ранги ҷаҳони хароб май резад
دلکه رنگ جهان خراب میریزد
Хаёли теғи нигоҳи ту хӯни дилҳо ри бахт
خیال تیغ نگاه تو خون دلها ربخت
Ба нашъае ки зи минои шароб май резад
به نشئهای که ز مینا شراب میریزد
Биё ки бе туами имшаб ба ҷунбиши мижа ҳо
بیا که بیتوام امشب به جنبش مژهها
Нигаҳи зи дидаи чўгрди азктоб май резад
نگه ز دیده چوگرد ازکتاب میریزد
Дамӣ ки аз дами теғат сухан равад ба забон
دمی که از دم تیغت سخن رود به زبان
Ба ҳалқи ташнаи мо ҳасрати об май резад
به حلق تشنهٔ ما حسرت آب میریزد
Ба гиряи мункири трдомнон ишқ мабош
به گریه منکر تردامنان عشق مباش
Ки ашки баҳри зи чашми ҳубоб май резад
که اشک بحر ز چشم حباب میریزد
Шиканҷи ҳалқаи домӣ ки ҷайб ҳастӣ тест
شکنج حلقهٔ دامی که جیب هستی تست
Агар зи хеши броиии рикоб май резад
اگر ز خویش برآیی رکاب میریزد
Ту эй ҳубоб чаҳ ёбии хабари зи ҳасани муҳӣт
تو ای حباب چه یابی خبر ز حسن محیط
Ки чашми шӯхи ту ранги ниқоб май резад
که چشم شوخ تو رنگ نقاب میریزد
Дарин муҳӣти збси ҷои хуррамӣ танг аст
درین محیط زبس جای خرمی تنگ است
Агар ба хеши биболади ҳубоб май резад
اگر به خویش ببالد حباب میریزد
Бар оташ ки ниҳоданд паҳлавии бедил
بر آتش که نهادند پهلوی بیدل
Ки ҷои ашк , шарари збни кабоб май резад
که جای اشک، شرر زبنکباب می ریزد