Чу тухми ашк ба кулуфт сириштаанд маро

چو تخم اشک به‌کلفت سرشته‌اند مرا

Ба ноумедӣ ҷовид гаштаанд маро

به ناامیدی جاوید گشته‌اند مرا

Ба фурсати нигаҳ охираст таҳсилам

به فرصت نگه آخر است تحصیلم

Бароти рангаму бргл навиштаанд маро

برات رنگم و برگل نوشته‌اند مرا

Тилисми ҳайратами ваяки нафас қарорам нест

طلسم حیرتم ویک نفس قرارم نیست

Ба оби оина дил сириштаанд маро

به آب آینهٔ دل سرشته‌اند مرا

Куҷои рӯм ки шавам эмини злби ғаммоз

کجا روم‌که شوم ایمن زلب غماز

Ба олами одамиёни ҳам фириштаанд маро

به عالم آدمیان هم فرشته‌اند مرا

Чигуна тухми шарорам ба решаи дили бандад

چگونه تخم شرارم به ریشه دل بندد

Ҳамон ба олам прўозкштаҳанд маро

همان به عالم پروازکشته‌اند مرا

Фалаки шкоркмндии сети сарнигӯнии ман

فلک شکارکمندی‌ست سرنگونی من

Надонам аз хами зулф ки ҳаштаанд маро

ندانم از خم زلف‌که هشته‌اند مرا

Тапидани нафасам , торксўти шавқам

تپیدن نفسم‌، تارکسوت شوقم

Ки дар ҳавои ту битоб риштаанд маро

که در هوای تو بیتاب رشته‌اند مرا

зи оҳ бе асарами доғи хомкории хеш

ز آه بی‌اثرم داغ خامکاری خویش

Ба оташӣ ки надорам бириштаанд маро

به آتشی‌که ندارم برشته‌اند مرا

Чўчшми бастаи муаммои роҳатами бедил

چوچشم بسته معمای راحتم بیدل

Ба лағзиши неи мижгон навиштаанд маро

به لغزش نی مژگان نوشته‌اند مرا

Хониш
ғзл шморҳ 116 — ъндлӣб