Ба тарози домани ноз ва чаҳ зи хоксорӣ мо расад

به طراز دامن ناز و چه ز خاکساری ما رسد

Назд он мижа ба баланде ки зи гирди серума дуо расад

نزد آن مژه به بلندیی که ز گرد سرمه دعا رسد

Таку пўии биҳдаҳи як нафас дар инфеъоли ҳавас назд

تک و پوی بیهده یک نفس در انفعال هوس نزد

Ба муҳӣт мерасадам шинои арақии агрбаҳ ҳаё расад

به محیط می رسدم شنا عرقی اگربه حیا رسد

Ба Фшортнгии ин қафас чу ҳубоб ғунча нишаста ам

به فشارتنگی این قفس چو حباب غنچه نشسته‌ام

Пари субҳ май кашам аз бағали ҳамагар нафас ба ҳаво расад

پر صبح می‌کشم از بغل همه‌ گر نفس به هوا رسد

зи хумор фурсат пурфишон на баҳор дидаму неи хазон

ز خمار فرصت پرفشان نه بهار دیدم و نی خزان

Ҳама ҷост нашъа ба шарти он ки димоғҳо ба вафо расад

همه جاست نشئه به شرط آن‌که دماغها به وفا رسد

На замини бисоти ғубори мо на фалаки далели бухори мо

نه زمین بساط غبار ما نه فلک دلیل بخار ما

Ба суроғи гирди нафас касе ба куҷои рсдкаҳ ба мо расад

به سراغ‌گرد نفس‌کسی به‌کجا رسدکه به ما رسد

Ба кушоди дасти карами қисм ки дарин зёнкдаҳи ситам

به‌گشاد دست‌ کرم قسم‌ که درین زیانکدهٔ ستم

Нарасад ба тӯҳмати бастагии зи дарӣ ки нон ба гадо расад

نرسد به تهمت بستگی ز دری‌ که نان به‌گدا رسد

Дили бенаво ба куҷои баради ғами тангдастии вмФлсӣ

دل بینوا به‌کجا برد غم تنگدستی ومفلسی

Мижа барҳам оварад аз ҳёкаҳи бараҳнае ба қабо расад

مژه برهم آورد از حیاکه برهنه‌ای به قبا رسد

Магзар зи хосияти сахо ки саҳоби мазраъаи вафо

مگذر ز خاصیت سخا که سحاب مزرعهٔ وفا

Ба фитодагӣ шаканд Асо ки фитодае ба Асо расад

به فتادگی شکند عصا که فتاده‌ای به عصا رسد

Ба дуое аз лаб оҷизон нагушӯдае дар имтиҳон

به دعایی از لب عاجزان نگشوده‌ای در امتحان

Ки зобёрии як нафаси саҳарӣ ба нашав ва намо расад

که زآبیاری یک نفس سحری به نشو و نما رسد

Ба камӣни ҷаҳди ту хуфтааст ?илами надомати оҷизӣ

به‌ کمین جهد تو خفته است الم ندامت عاجزی

Мдўи он қадр ба раҳи ҳавас ки ба хоби обила по расад

مدو آنقدر به ره هوس‌ که به خواب آبله پا رسد

Ба қабули он кафи нозанин ки кунад шафоати хӯни ман

به قبول آن‌کف نازنین‌که‌کند شفاعت خون من

Дар сабр май занами онқдркаҳи баҳори ранг ҳино расад

در صبر می‌زنم آنقدرکه بهار رنگ حنا رسد

Сари риштаи тараби огаҳон ба баҳор мекашад аз хазон

سر رشتهٔ طرب آگهان به بهار می‌کشد از چمن

Ту хаёли бедил агар кунӣ зтў бугзарад ба худо расад

چو خیال بیدل اگر کسی زتو نگذرد به خدا رسد