То зи чамани димоғро буи баҳор ме расад
تا ز چمن دماغ را بوی بهار میرسد
Забти худам чаҳ мумкинаст нома ёр ме расад
ضبط خودم چه ممکن است نامهٔ یار میرسد
Гӯши дил таронаам майкада ҷунун кунед
گوش دل ترانهام میکدهٔ جنون کنید
Нола ба ёди он нигаҳи нашъа савор ме расад
ناله به یاد آن نگه نشئه سوار میرسد
Шухии вазъи чашму лаби гашт ба касратами сабаб
شوخی وضع چشم و لب گشت به کثرتم سبب
Зини ду се сифр бе адаби як ба ҳазор ме расад
زین دو سه صفر بیادب یک به هزار میرسد
Чанд ба ин шукуфтагии масхараи ҳавас шудан
چند بهاین شکفتگی مسخرهٔ هوس شدن
Азглу лолаи ъмрҳости ханда ба бор ме расад
ازگل و لاله عمرهاست خنده به بار میرسد
Гардани саъй ҳар ниҳоли хам шудаи зери бори ҳирс
گردن سعی هر نهال خم شده زیر بار حرص
Бо самари Ганаи ҳамин даст чанор ме расад
با ثمر غنا همین دست چنار میرسد
Мотами фурсати нафаси раҳбар ҳечкас мабод
ماتم فرصت نفس رهبر هیچکس مباد
Субҳ ба ҳркҷо расад сина фигор ме расад
صبح به هرکجا رسد سینهفگار میرسد
То дили мо сапанд нест гирди нафас баланд нест
تا دل ما سپند نیست گرد نفس بلند نیست
Баъди шикасти сози мо захма ба тор ме расад
بعد شکست ساز ما زخمه به تار میرسد
Дарси китоби маърифати ҳавсилаи хоҳи хомшии сет
درس کتاب معرفت حوصله خواه خامشی ست
Грсхнт баланд шуд то сар дор ме расад
گرسخنت بلند شد تا سر دار میرسد
Боиси ҳарфу савти халқи танагии ҷои зиндагии сет
باعث حرف و صوت خلق تنگی جای زندگیست
Инки ту май зании нафаси дил ба фишор ме расад
اینکه تو میزنی نفس دل به فشار میرسد
Пояи фурсати тараби сахти баланд чида анд
پایهٔ فرصت طرب سخت بلند چیدهاند
То ба димоғ мерасад нашъа хумор ме расад
تا به دماغ میرسد نشئه خمار میرسد
Бртбу тоби кару фари нози мучин ки то саҳар
برتب و تاب کر و فر ناز مچین که تا سحر
Шамъ ба доғ мекашад фахр ба ор ме расад
شمع به داغ میکشد فخر به عار میرسد
Пои шикастаи токҷои ҳақ талаб кунад адо
پای شکسته تاکجا حق طلب کند ادا
Дасти фусӯси ҳам ба мо обила дор ме расад
دست فسوس هم به ما آبلهدار میرسد
Оҳи ҳазинӣ аз дилӣ гар шавад ошнои лаб
آه حزینی از دلی گر شود آشنای لب
Мужда ба дӯстон бурид бедил зор ме расад
مژده به دوستان برید بیدل زار میرسد